293 
auriculas etiam excedens. Siliculae ovato-rotundatae, auriculis praedita 
brevibus, acutis, rectiusculis potius quam divaricatis, integris, glabris. 
Biauricula linifolia (Tournf.? Garid.) N. 
Tournefort.? Garid. Aix, 
infr. 
Fl. Lig. n. %, DC. Syst. 2, p. 401, n. 15 et cum Dub. p. 40, 
Garid. Hist. pl. Aix p. 459, t. 105. 
c. Iberis linifolia L., Bert. 6, p. 558, n. 9, De Notrs. Reprt. 
n. 4. Reichnb. Icon. C. 12, t. 7, f. 4193. 
© Flor. Jul. Aug. Fruet. Aug. In Pyr. orient. et Catal. speciem 
provenire asserunt. 
Ferunt in Pyr. Catal. repertam esse a Tremols, inter Blancs et 
osa. 
Antiquorum prolationes a DC. relatae pertinent ad B. umbellatam, 
quae melius, ex Moench, B. corymbosa nuncupanda foret. Sola Tour- 
nefortiani Herbarii inspectio nos certiores faciet num Thlasp. lusitan. 
umbell., gramin. fol. Elém. botq. p. 182, vel Inst. r. hrb. p. 213, per- 
tineat revera ad hanc speciem, ut voluerunt L., Lamarck et DC. Tutior 
interim est Garidel, quod idem valet ut si dieam primas Candollei pro- 
lationes, Mattioli, Dalechampii, J. Bauhini expungendas esse. 
Biauricula pinnatifida (Penae et Lobelii) N. 
Pen. Lob. Advrsr. p. 75 eum fig. quae 2. Iberis pinnata L., Gouan Hrt. Monspel., Koch p. 76, 
KBS 
5, Bert. 6, p. 562, n. 12, Gaud. 4, n. 1454, DC. Dub. p. 40, n. 6 a. Ib. pinnat. La Peyr. Herbr.; 
eelinata Pourr. Herbr. Matr.; I. bicorvmbifera Godr. Gr. Fr., demonstr. TS . in uo i 
95. Lo - 24t 2 
n. 
s P p , 7 
Toi. (1853). Thlaspi pinnata (sie) Noul. Fl. Reichnb. Icon. C. 12, t. 7, f. lc. t. 218, f. 2, 
Tabern. Krtb. 2, p. 851, f. 2 supr., Icon. t. 401, f. 1, Dalech. Hist. pl. Lugd. 1, p. 695, t. 2, Barr. 
leon. t. 1306, f. 4. 
©, nisi potius cum Grenier (3 Flor. Maj-Jul. Fruct. Jun. et per 
Æstat. In Pyr. or. et Atax., cum Olea. à 
Legi in Pyr. Catal. humilior. ad Gerona, diebus 13 et 24 Maj. 1851. 
Vidi ad Sarrià, ad Durban. 
Planta saepe e basi ramosissima. Caulis puberulus: folia sub-car- 
nosa, superne canaliculata, pilosula, ex inferiore pagina evidentius ci- 
liata. Flores ante anthesim violacei generatim apparenti, qui dum ex- 
plicati sunt albi fiunt. Antherae pulcre aurantiacae. Odor florum potius 
ingratus. 
Pinnata non sunt, sed pinnatifida folia, quod primus exacte ex- 
pressit (prae Sauvag. Meth. folior. 1751) Gerard Fl. Gall.-Prov. (1761) 
: ;n. 5. Memini de hoc me cum optimo Dunal verba fecisse, 
Jusque approbationem tulisse. 
Biauricula resedaefolia (Pourr.?) N. 
Iberis resedaefolia Pourr. in Herbr. La Peyr.?, Timb. Relig. Pourr. p. 72 eum Te. T. amara 
var, foliis sub-lyratis, etc. La Peyr. Herbr. et Hist. abr. Pl. Pyr. p. 369, n. 2 g et d. 
© Flor. Jul.? Fruct. Aug. In Pyr. septr. med. atax. editioribus. 
Vidit Timbal (in litteris) ad Salvanère et au Llaurenti. 
, In Pourretiana scheda legitur « Species media inter Ib. amaram et 
pinnatam : hab. a Sedeillan. » Specimen La Peyrousiamum, cum hoc 
identicum putatum, provenit ex Endretlis. : 
Pourretiana planta, ante Timbal, a nullo recognita, nec commemo- 
Ta fuit: ego eam adumbrare studuissem e specimine viso m Herbario 
Peyrouse, sed me detinuit status illius, fructu deficiente , et T 
Teperiendi plantam per Pyrenaeos, quod aliter evenit. Addam, quo 
