22] 
e planta culta aeque desumpta, cujus semina ex Hispania Clusio misit 
Jac. Plateau. Num eis locus aptior fuerit judicent ii, qui Floram Hi- 
spanicam penitus assequuti sunt. De origine plantae Lobelianae non clare 
constat, et figura diffidentiam movet, num agatur potius de forma speciei 
praecedentis, veluti garex?ana. Altera Morisoni icon a Spach eum DC. 
Syst. pariter citata, Hist. pl. Oxon. 2, S. 3, p. 298, t. 18, f. 32, haec 
infelix Lobelianae figurae imitatio, vel e planta culta desumpta, male 
delineata, nec bona descriptione fuleita, citari nequit ab iis, qui in 
figuris auxilium ad plantas agnoscendas, non ad confusionem parien- 
dam quaerunt. Denique opinor: hasce postremas figuras et quas eis 
similes dederunt Dalech. Hist. p. Lugd. 2, p. 1181, f. 3, J: Bauh. 
Hist. pl. 2, t. 22, p. 931, f. 1, temere huc fuisse adductas, cui potius 
sistendam esse duxi Morisoni illam a me supra allatam, quae e Columna 
imitata est; de ea usum fuisse DC. non vidi qui Columnam citavit, 
I. garexianam. Scop. Del. Fl. Faun. Insubr. p. 16, t. 7 ad B: sem- 
pervirentem. quidam, alii ad B. saxatilem adduxerunt. Incerta revera 
icon de planta, quae culta in Hrt. Bot. Ticin. faciem cicurem ita su- 
seepit et ambiguam ut pro neutra specie primo intuitu placeat: si vero 
consideras semina ab Allioni missa fuisse et, ut videtur, nomine Ib. ga- 
rerianae, cf. Scop. l. c., p. 17, eam facile dicas ad D. sempervirentem 
esse adducendam; sed vetant caules valde cicatrisati et folia acuta 
quamvis latiuseula sint, et silieularum auriculae obtusae, ita ut pone 
studium ad B. saxatilem potius adduceretur. Agitur de speciebus, quae 
1 1utati 
seminum facta est; nisi quaedam alterutrius speciei individua cum spe- 
cerum afünium aliis mixtim educata, quidquam hybriditatis. secum 
tulerint. 
Gouani icon refert plantam tripollicarem ; ipse autem in descriptione, 
Fl. Monspel. P. 178, eani dicere vix bi-polliearem. Parum laudabile , 
pro certo, est, proferre figuras, quae mensuram in descriptione indi- 
catam pro tertio superant. : 
m evtena Lobel.? L. Perspieillum Heist. Design. plantr. ete. 
9l) p. 28 et p. 31. 
Biscutella est vocabulum Lobelianum, ut pervidit Dillen, Hrt. Elth. 
2, p. 382, lin. 17, qui eaeterum locum non indicavit. Linnaeus suum 
dixit: ex DC. Syst. Lobelii locum non erues. Ego reperii ad ues 
speciei incertae Discutellae, quae habetur in Lobelii Iconibus t. 214, 
L 2, vel primo ex ipso Lobelio in suo Kruydb. fol. 257. Tum placide 
Incedi sub Dilleniana fide. 
SECTIO 1.* JONDRABA DC. 
Biscutella auriculata (Bobartii? Sutherland) L. Sp. 
i p 1 Sutherland Hrt. med. Edimb. (1683) p. 334, n. 5: cf. refi ietgrn — pipes 
ai 2^ Dub. p. 41. n. 1. B. auricul. ? t. 182, DC. Mém. Bisc. t. 1, f. 1 
et 9 T ag. Mant. praef. p. 3? ad Huesca indicata. Schk. Handb. 2, t. 182, DC. Nin. d pat ide 
Kia de Deless, Icon. sel. 9. p. 17, t. 55, Gaertn. Fr. sem. pl. He Ekt i t. 560, f. 2 (non 
570 DC.J. Pl. er. C. 7, t. 602, f. $23 et 003, f, 824, leon. C. 12, t. 8, t. 4207, Lamk. Ill. 
h (9 Flor. Maj. Jun. ineunte. Fruct. Jun. Jul. exeunte. In Pyr. Arag. 
umilioribus e Catalaunieis. 
