239 
neratim Botanici eam definire assueverunt, ut e primis fecit Guettard 
Obs. pl. 2 (1141) p. 441. 
Stirpem tetrandram petalisque instructam observarunt Gouan Ill. 
p. 40, n. 3; Scopoli, ita effatus est: « Planta apud mos nec diandra, 
nec apetala. Petala etiam in Austria vidi, eademque in Helvetia Cl. Hal- 
lerus » Fl. Carn. 2, p. 13. Quam observationem in Austria cito con- 
firmavit Roth, Tentm. Fl. Germ. 2, P. 2, p. 92 Obs. Ast quoad Haller, 
diagnosibus declaravit, talemque in deseriptionibus confirmavit; et quod 
ille dieit de staminibus Zberidis n. 6 in Emen., Actuar. ad Stirp. Helv. 
hist., evidenter dictum est de Z. graminifolio. Oportet credere, sero 
haneime observationem in litteris ad Scopoli esse communicatam. 
Videmus in edit. Hegetschw. Flor. Helv. Suterianae 2, p. 5T re- 
tala nulla quandoque minutissima, vix conspicua. Stamina duo, rarius 
quatuor ad sex »; et DC., Syst. 2, p. 540, n. 20, dicens « F uu om 
mos, nune apetalos nunc petala quatuor obovata gerentes », ubi et sta- 
mna a duo ad quatuor interdum conspici est dictum. Item Withering, 
Bot. Arrang. ed. 3, p. 568, dicere petala tune adesse, alias deficere, et 
stamina duo aut quatuor apparere, itemve Wahlenb. Fl. Upsal. n. 4l d 
Hell. Fl. Wirceb. 2, p. 84, n. 3, Suecow Fl. Mannheim. 2, p. 30, iste 
Videte quo usque pervenit scriptoris fatuitas: « Petala (si unquam 
adsunt), perexiqua, flavescentia. » Hangenb. Bas. 2, p. 145, n. 5. 
Planta in Flor. D 
Hilaire Flor. Brasil. merid. T. 2, p. 127, qui hanc postremam formam 
cum Europaeis simillimam recognovit. Video apud illum citari pone VUES 
denominationem Chamiss. Fl., forte lapsu calami loco Linnaeae, Te 
bonariense L, Sp., . Syst. cum ruderale conjunctum. Dubitarunt D 
Cham. et Schlecht., Linnaea V. 1 (1826), p. 31, n. 2, num. L. td 
"7 DC. Syst. et Pr, (e Para) foretne tantum et illud hujus nostrae 
"peciei lusus? Caeterum, quum de foliorum variatione repetitum 
aliquid fuerit, libeat quoque Sprengeli observationem referre. 
