propinquat; nec semper aeque dentata conspiciuntur folia in individuis 
pyrenaeis, ut in corsicanis varintia monet Salis Marschlins, ac Berto- 
loni quoque deseriptio, p. 587; et ego quidem specimina variantia 
foliis integris et dentatis in eodem loco deprehendi. Silieulas L. humi- 
usi demum pubescentiam cito dimittere testatur Bertoloni, nee dicam 
eas absolute glabras esse cum DC. Duby et Mutel, quia hoc esse contra 
veritatem scriptum plures abunde comperimus; cf. etiam Godr. eum 
Gr 
Videtur species distincta, ast multa cum nostra affinitate devineta, 
eum superiore quoque, L. nebrodense (Cup.) Guss. Descriptio L. Smithii 
apud Boreau, Fl. centr. Fr. 9 (ed. 1840) p. 64, n. 180, vel Lloyd 
Loir. infr. p. 24, aut Ouest Fr. p- 46, ut etiam Brébiss., Fl. Norm. 
ed. 4, p. 35, n. 7, cum nostra planta quadrat et Boreau, ut Lloyd et 
Brébisson (isti Guépin evocando) Z. heterophyllum Benth. ceu syno- 
nymon adduxerunt, quod synonymon confirmarunt Coss. Germ. in Fl. 
Par. p. 102, lin. 44, nec non Hook. et Arn. Br. Fl. ed. 8, p. 38, n. 5, 
hocce glabriorem plantae statum declarantes. E. 
Sed planta Scotica et Anglica a me visa in Herbr. Requien inque 
Herbr. Ital. centr. Florent., hic a Ball missa, a L. heterophyllo nostro 
recedit et cum Z. campestri majorem habet affinitatem; vidi insuper 
in illa stilos prae hisce longiores et siliculas vix tuberculatas, quas res 
non satis perspicua habuit Loret, ut videre est per ea quae scripsit in 
Bull. Soc. botq. Fr. T. 13 (1866), p. 448-9. ; 
Accedamus ad Schultz F. Iste in sua Flor. exsicc. (1840) intr. p. 3 
ita L. heterophyllum composuit (praeposita phrasi specifica, quam omitto): 
« L. heterophyllum Benth. Cat., ; 
tum Mut. Ibid., quoad loca Dauphiné, Gap (Serres), l Epiney, Thlaspi 
heterophyllum Mut. Ibid. » ; distinguens varietates tres: « alpestrem, cui 
feratur, si libet, serior nota Muteli; (1842) de L. heterophyllo in Mém. 
2,56. Lille (1842) p. 156; Godr: Gr. Fr. p. 149-50, rem ferme ut 
p. 756, Sive Chlor. Austr, Hisp. p. 77, n. 833, visis hujus eie 
speciminibus mmperfectis hoc dijudicare vel affirmare non ausus e 
osson. 
. Quae omnia nimiam subtilitatem olentia ad incudem revocare ii 
erri. Non ego obstupescerem , si quis harum stirpium studium feliciter 
aggressus, etiam- culturae auxilio suffultus, nobis enunciaret L. cam- 
pestre esse speciem polymorpham comprehendens ferme totas memoratas, 
in hoc capite, stirpes. ` j 
