248 
Nomen generis V. ogeliae Medie. Gen. nov., reapse longe antiquius, 
invaluit pro Vogelia Lamk. ZH., Ordinis Plumbaginearum. pe illud 
s. e, vivere nequibat pro Crucifer a, à Michelio pro Riccia adhibitum. 
Tribus 11^ ZILLEAE DC. 
Calepina Adans. 
Calepina Ruellii! N. 
Y x De Nat. stirp. 1. 2, c. 105, p. 563, . Corvini Desv. Journ. et Obs. Ang., Koch 
,. 82, B , p. 600, Gaud. 4, n . 1430, DC. Dab, p- si ‘Myagrum eruc Bides Pourr. Herbr. Matr.? et 
heris Peas Pourr. Herbr. Matr.? M. "ulare Asso Syn. Arag. . bursifolium Thuill. Par. 
visum in ejus Herbr. a Coss. Germ.; Cochlearia. auric dala Lamk. Dict. d a pice ex Desv.; Cochlea- 
ria "m saxatilis g Chaub. Fragm. cr. iex "ds ; qui antea C. Corvini Choul, laudaverat? Neslia eru- 
caefolia Noul. Fl. Flor. Gràec Sibthr rp. .17, t. 619, Waldst. Kit. Pl. rar. Hungr. 2, p. 111, 
t 107, Wintrl. Hrt. Pest Ind. Ae. ? 2, Sura Heft 68, Murr. in Nov. Comm. Gotting. 1777, T. 8, p. 42, 
o Reichnb. Icon yere 2, f. 4463. J. Bauh. Hist. pa PA D Ea POE p. ROD, f. d; Bib we Masc LA n 2, 
; f. 2, Barr. Icon. t. 1252 et 894, f. ^i Gesn. Op. bot. ed. a Schm. tab. aen. 14, f. 
© Flor. Apr. Maj. Fruet. Jun. Per region. mediterr. locis humi- 
lior. et calidior. ; reperta quoque fuit ad Toulouse a Benth. et a Noul., 
sed forte invecta? itidem ad Peyrehorade? 
Legi in Pyr. Arag. ad Jaca, die 2 Maj. 1845. 
Aliquid alliacei, vel nasturtini etiam in odore et sapore ejus perci- 
pitur; sed odor iste non est adeo acerrimus, ut de sua Valeriana pra- 
tensi praedicat Ruellius. 
ues orvinus, qui eum Darrelieri litterarum et scientiae commer- 
cium habebat, serius accessit; hinc male ei dicata fuit species, quam 
ego primo ejus auctori restituendam curavi. Prius Burseri dixeram, ast 
mox Ruellii, eo quod nullibi fidentius citatum Ruellii locum traherem. 
Tribus 12^ ERUCAGINEAE (Buniadeae DC.) N. 
Erucago Tournef. Bunias R. Br. et Neotericor. Bunias Dioscor. 
L. 2, c. 136. Quid? Attendamus etiam ad Diphilum Siphnium, in Athen. 
l. 9, c. 8, et ad Plinium, Nat. h. 1. 20, c. 4, vel 11, ad Galenum quoque, 
De- alin fno. 1.2. e, 81^ et semper magis magisque a nostro genere 
recedimus, Sprengel, Comin. in Dioser. 2, p. 460-1, incidit in Bras- 
sicam campestr em; ego intelligerem potius TA Raj ae varietatem cultam, 
quam sententiam corroborat Columella eanens, De cultura hrtr. v. 2: 
xo E 9 0L amiterninis. defertur Bunias arvis. » Ed. Aldim. 1919) 
"cago vocabulum est, quo primus usus est Columna Led Reseda 
Phyteuma, susceptum dein a Tournefort pro nostro genere. Ceu speci- 
ficum pro specie in n Europa sat diffusa adhibitum fuit a Linnaeo, Te- 
ik illo echinati a Dalechampio suggesto, ut altero cristati, forte om- 
nibus potiore. 
Placuit mihi Tournefortii sententia, laudata quoque ab Adanson , 
Prin pl. 2, P- 423, a Moench, a Cavanilles , a Ventenat, à Desvaux 
n niue, qui vocabulüh illud aptius ad bs dpa designandam exi- 
stimarunt et huic nostrae potissimum adposuerunt. Tis eo magis assen n 
ex quo Columna nomen Erucaginis non absolute ad ossis Phyteuma 
