. 
mihi ceu incertum sese offert, quum Jd Struthio minora dicantur a 
Dioseoride. Plinius speciem non adumbravit 
Phyteum. Monspel. et Sesamoid. quin. Gesn. s. e. a Bertoloni 
trahitur ad Astrocarpum Clusii, Fl. It. 5, p. 35, n. 1, perperam certe, 
nam iconem ego attente examinavi ; neque haec postrema Species in 
agro Monspeliensi provenit. 
Variabilem esse agnovi, ast non eredo me eum illius lusibus con- 
fudisse R. mediterraneam Jacq., sive R. Jacquini Reichnb. Muell. p. 141, 
n. 16, quae Pyrenaeos prope, in montibus Cebennensibus quoque, re- 
perta est: volunt inventam esse quoque a ende, secus le Tarne, 
prope Agen; tum aorangi denominatio sponte censurae se objicit. 
Reseda vulgaris Laci Caesalpini) G. Bauh. Basil., Magnol., Ray 
Hist, Tournef., Seguier, etc. 
Sesamoid. magn. Laeun. in Dioscr.; Caes. Herbr. Tornab. 1563, fol. 2 n. 646, De Piu nts. 1. 9, 
e. 34, p E Besamds. alter. R. lutea " ch., J. Bauh., Moris s Sp., Koch p. 97, n. A Bert. 5, 
p. 26, n , p. 496, Sim. 1077; Maps Sard. 1, n. 447, DG. ub. p. 67, Muellr. 
p. 183, n. GE Bes 2 49. a bS Peyr Her t R. undata (Gater., Verr ) La 2 "lice. R. 
clausa Muell., ipse fat. in DC. em R. latifolia Taben. Ic. Engl. B acq. jp. 98 
t. 353, Bull. Hrb. Fr. t. 281, Fl. Batv. v. 9, t. 707, Dietr. Fl. "Bor n. "8. ` Reichnb. Ico n. C. 12, 
t. 100, f. 4446, Turp. in Diet. Sc. Nat. Dicot. Atl. t. 187, Muell. l. c ^ 1891, 37, 54, 60, 74 ei Lamk. 
Ill. t. 410. Hist. pl. Lugd. 2, p. 1199, f. pi J. Bauh. Hist. pl. 3, K '30, p. 407 fig. ab hoc eg Pluk. 
Phytgr. t. 55, f. 4, Petiv. Hrbr. Br. p. 37, f. 11, Tabern. Krtb. p. 39) f. infer.. Icon. (Eg 
9) Flor. Apr. abeunte et per totam ZEstatem. Fruet. Aug. Sept. 
Legi in Pyr. Arag. ad Broto, die 7 Aug. 1850; in Pyr. Catal. 
contra Pons, transacto amne Bergos, l. d. Costa blanca, die 22 Jun. 
1861. Habeo a Deville ex Arreau. 
Variat laevis et scabrida foliorum segmentis per marginem plus 
minus undulatis, glaucedine magis aut minus conspicua. In editioribus 
passim, sed ad "n Nouvelle etiam, vidi variantem pedunculis brevibus, 
floribus minoribus subalbidis, foliisque magis sectis, ut et a Zetterstedt 
observatum est, quem conferas, PI. vasculrs. Pyr. principls. n. 159. 
mbigit, ut mihi videtur, inter varietates x, à Mull. p. 191. 
R. undatam La Peyr. Herbr. (locis s. eta. St. Béat, Baréges) cum 
dubio adduxi, quia sepala 5 et 6, stigmata 3 et 4 in ea animadverti ; 
et flores videntur fuisse albi, aed locs eri ut recipiatur pro R. 
Plinii, cui afferre maluerunt "Coss. et Loret. 
ina a me leeta ad Costa leues multum prae se ferunt va- 
rietatis - : strictae Muell. p. 188, sed folia simpliciora gerunt. Notanda 
etiam sunt in hae mea, caulis prorsus erectus, pedicelli tenuissimi et 
longiuseuli , flores exiguis ad hoe viriditas plantae intensa , habitusque 
nerior, laxior, gracilio 
Mueller citat pes n. vulgarem G. Bauh. Pin. p. 100, n. 2, quae 
forte (expurgata synonymia) in sequentem speciem melius cadit. Fi- 
dentius ego e Bauhiniano Pinace ad R. vulgarem addueerem F. ma- 
zimam p, 100, n. 1, aliquantulum correctam. 
SECTIO 3.* LUTEOLA DC. cum Dus. 
um Luteola (Plinii, Vitruvii) L. Sp. 
t d RN eu l. 23, c. 5, vel 26, 27; Vitruv. A E E y jet std p. 97. " 3, hoe 5, pel bes 
1076, Moris Sard. 1, n. 119. ik 
ME R. E Gilib. Bien. pisi] E R. e idw. ex Ledeb., aeie ' Bsedoides Puss, T g. 
320, Flor. Dan. t. 864, Sv. Bot. "82, Fl. Batv. v. 4, t. 308, Dietr. 
