dM LEE dur rm UNE YE P 
i 
TNT 
262 
Non ego auderem dicere de hac specie ipsam vivere in aqua ita 
calida, wt vix quis calorem pati possit, ut ex J. Bauhino, Hist. pl. 2, 
l 21, p. 900, praecipiter interpretato, ausus est divulgare Loiseleur, 
Dict. Hist. Nat. T. 22 (1821) p. 343. Nam prope lacum, non longe a 
Balneo, idem non est hac si dixisset in ipso rivulo aquae thermalis: 
stirps quae locis siccis sese delectatur, abhorret a loco a Loiseleur tam 
absolute indigitato; ideoque H. procumbentem inter species phanerogamas 
aqua thermali irrigatas inscribere ego nolui, dum earum plures enume- 
ravi sub Samolo aquatico. 
Hypecoum grandiflorum (Clusii) Benth. Cat. p. 91. 
408. Loisel. Fl. Gall. ed. 2, p. 118. n. 2, DC. Dub. Pr. 2, p. 4007, 
glaucesc.). H. procumbens Asso Arag., La Peyr. Herbr., Moger., 
H. proeumb. L. var. Pourr. Herbr. Matr., H. glaucescens Bory Chaub. Pélop. n 
Boiss. Voy. botq. A n. 49, contra Cosson, qui non sejungit Guss. plantam. Mog 
cred. Clus. Rar. pl. h. 2, 1. 5, p.95, -£ 2, Id. Obs. p. 429, f. 1, Icon. t. 744, Dod. Pempt. p. 449. 
(9 Flor. Apr.Jul. Fruct. Jun-Aug. In Pyr. Arag., Catal, orient., 
locis humilioribus. 
Legi in Pyr. or. sub Font-pedrouse, die 3 Sept. 1836, ibidemve in 
Roussillon ad portam de Canet (ubi olim "Tournefort!), ad Perpignan 
mum; ad la Jonquera, qui locus proxime Bellegarde degit, ubi Tour- 
nefort in Topograph. speciem se vidisse declarat. Ad Tararach legebat 
Gautier. 
Planta glaucescens, fragilis, inter segetes (ubi saepius reperitur et unde 
sese diffudit) erecta, elata, sesquipedalis etiam et ultra; in apricis sub- 
erecta, ascendens, diffusa, statura longe minore. Caulis in viva planta 
X ac ne vix striatus; foliorum petioli superne applanati ; folia tenuiter 
punctata, punetis glandulosis more Crassulacearum, sed facies et textura 
plantae Corydalis est. Glaucescentia ejus certe variabilis; insignem eam 
observavi de folis in pagina superiore admodum glaucescentibus et 
quasi cinereis ad Nació, Gerona. 
Quidam dum adsignarunt characteres Papaveracearum, sub quibus 
genus istud comprehendebant, eos ita composuerunt, ut haec Tribus 
non apprehenderetur, evidenter de ea obliti: cf. DC., Dub. p. 21, Mut. 
Fr. p. 39, Gren. Fr. p. 57. 
irum, Pourret dijudieavisse hanc speciem varietatem H. procum- 
RAS quum pateat ex ejus notis ipsum stirpem prope inspexisse, vel 
. d b 
* 
petalorum. intimorum nectarii vicem gerit (scrupt- 
s, Lector), et margine fimbriata est. » 
) Plantinianam huc potius, quam ad : 
tere malui. Forte duas simul confudit species Clusius; 
