264 
Glaucium Tournf. 
SECTIO 1.* GLAUCIA GENUINA (Endl.) N. 
Glaucium flavum B B Cat.) Crantz A. (1169). 
Theophr. Hist. a L » c. 13, Dios ^ . 66. Moris Sard. 1, n. 47, De Notrs. Reprt. Fl. Lig. 
n. 71, DC. Dub. p. 92 . G. luteum Bl. voe (9). Koch e 32, n. 1, Bert. 5, p. 312, n. 1, 
Gaud. 3, n. 1191 Chelidanium Glaucium id a Peyr. Herbr.; Papaver aratilis Ruell. Nat. Stirp.; P. 
cornieulatum Fuchs., P. luteum Catull. n. Engl. ot. v. 1, n. 8, Curt. Fl. Lond. ed. Grav. a V3 
à n. 
pues 
. 1061, Camer. "Epit p p. 520, D ite qum p. 448, Clus. Rar. pl. h. 2, 1. 5, p. 94, 
AA Cord. Hist. E ert. 1314 fig. Do Pire, ET uM 536 DE. E Bauh. Hist pl.:3, 1. 30, p. 398, 
Lonier. Nat. h. crt. 82 C-D, T rag. St. - 123, Lob. Obs. p. 141, 1.470, 59. 
©, © Flor. Jun. Jul. Qs per en a seriorem etiam 
Legi in Pyr. Catal. maritim. ad Rosas, die 14 Jun. 1851. Habeo ex 
Bayonne a Deville. Observavi ad Toulouse. 
on esse tantum maritimam. stirpem (ut in sie ups plures obser- 
varunt), sed, per regionem mediterraneam praesertim, longe a mare 
quoque reperiri , reete jam significavit Matthioli; cf. Epist med. l. 5 
Epist. 1 (ex edit. Prag. 1561, p. 320, ex ed. Lugd. 1564, p. 534); 
qui ideo severitatem judicii sui in Amat. Lusit. (Cens. 61), qui ad 
Lovanium se vidisse retulerat, sane revocare potuisset. Quapropter mi- 
ramur, nostris diebus adhuc aliquos extare, qui cum Dioscoride ceu 
matin speciem eam des signent, ut Wilkomo Strand und Stepp. 
Iber. halb. (1852), qui g Matritem eam indicari dum vidit horruit. 
Anno 1834, die 3 Jun un., stirpis specimina legi in agro Florentino, ad 
sinistram Arni ripam descendendo ; prope Ugnano, loco a Caruel non 
adnotato. 
Synonyma Patrum a me relata, an et Ceratitin Plin. Nat. h. 1. 20, 
c. 19, vel 78 fortasse aliquis ad sequentem speciem potius adduceret. 
n nostra hac specie succus vix lutes scens, aquosus potius et incolumis 
in viva planta observatur, qui in insequente absolute croceus declaratur 
a Dioscoride (sub Glaucio 0). 
Glaucium corniculatum (Dioscoridis) Curt. Fl. Lond. 
Dioser. 1. 3 .90; G s. 
Wiri aaa Y A 4 A rad P mk a Pine , tab. A 15 D 2: Mp € E- 
Las » C nd. ed a vev, T p Schk . . , uh Hit, 0 
i > ; Gaertn, Fr. sem. pl. 2, p. j5, f. 6, Sa 
t. 85, Reichnb. Icon. * 13, t. 11 et t. AR À 4470. Cb pl. Hu pe SE, Rar. pl. Hist. 2, l. 5, p. 91, 
' Moris. 
- St. Hist. Comm. "sba 495. Hist: pl. i Yo og ôi" Pem t, dd, f. iex 
Clus., Lob. Obs. p. p (ea E p..295 fig. (spec. 2). p 
Hist. pl. Oxon. un * E PO on. t. £r f i Plant. 3. Bauh. Hist. pl. 3, 1. 30, p. 399, f. 1 
© Flor. ag Jun. Fruct è 7 Catal., or. 
Kur. eun OE ruct. Maj-Jul. In Pyr. Arag., Catal, Or., 
Legi in Pyr Arag. 1850; 
i : prope Huesca ad San Gorje, die 11 Jun. 
m P Jr. Atax. mtbs, Üorbarieria. ad Villeneuve, di 8 ue Eoo: Ob- 
23: astro, Perpignan, Casas de Pena, 
Vidi ad T remp, ad Cardona ona, M Pos ; Pyr. Catal; ia non om- 
cn phoenicea, basi atro-fusca, ad dnon e eorum phoenicea, venata, 
jl iqua ampliore petali parte lutea, ferme flava, in quam venae illae 
FYR quasi in penicillum irregulariter irrumpebant: observabam 
"C S petala in eorum media et externa parte tota phoenicea. 
E 
