270 
Dioscoridis ob capsulas oblongas et semina rufa ad P. parviflorum potius 
spectare, videns P. Rhoeadem in insequente Dioscoridis capite, ubi agitur 
de Papavere sylvestri, in quo revera semina dicuntur qualia,reapse non 
sunt in nostra specie, ni velimus colores omnes intensos, fuscos, caeruleos, 
sog 
becillitatem signare vellent. » Brunf. Herbr. T. 3 (posthum.), p. 53. 
Herba nutriuntur parvae sues in G'odshill, ex Bronfield Fl. Vect. 
p. 23, n 
Papaver parviflorum (Tragi) Lamk. Fl. Fr. 3, p. 173. 
Argemone exigua Trag. St. h. p. 119 sin. fig. P. dubium L., Koch p. 32, n. 5, 
n. 5, Gaud. 3, n. 1195. Gren. Fl. Jur. p. 32, DC. Dub. p. 22, n. 5, Elk. 1. c., n. 7. P. brev 
Exerc. phytolog. p. 338, n. 1 ott., ex Grenier, q . mode- 
. collinum Bogenh. hue laudat, sieq. Godet; P. segetale b Spenn. Friburg.; P. laevi- 
5, Bert. 5, p. 322, 
iflorum Gilib. 
. r 
: A. Mey., P. obtusifolium Desf. et P. Decaisnei Hochst. et Schimp. ex Elk. Jacq. A. 1, p. 17, t. 95, 
Flor. Dan. t. 902, Engl. Bot. v. 9, n. 644, Curt. Fl. Lond. ed. Grav. V. 4, t. 65, Schrank Fl. Monac. 
v. Bot. v. 7, t. 457, Fl. Batv. v. 8, t. 594, Dietr. Fl. Bor. v. 3, n. 186, 
e « er. C. 4, t. 303, f. 533 laevigat.; Icon. C. 13, t. 15. Dod. St. h. Comm. p. 424, Hist. pl. 
(gall.) p. 294, zt Morison Hrt. Bles. (1669) p. 20 et p. 233, Hist. pl. Oxon. 2 (1715), S. 3, p. 279, 
© Flor. Maj. Jun. Fruct. Jun. Jul. Obvenit frequentius per re- 
gionem mediterraneam. ; 
Legi in Pyr. or., Roussillon, contra Ceret, secus el Riu Cerda, die 
18 Maj. 1843. Habeo a Deville, ut puto, ad Tarbes lectum, ubi ipsemet 
stirpem vidi: ex viciniis de Toulouse varietatem capsula quidquam bre- 
viore, sub nomine P. modesti Jord., a Timbal. Observavi a Villanova 
servatum fe quibus in locis stirpem facie peculiari ita do- 
natam, ut attentione dignam judicarem, ego certe non animadverti, qui 
commod rvtforum retuli 'speeimina in agri Ruscinonensis 
T pa 
ealidiore parte lecta, ad hune lusum proxime accedentia. 
ullam denominationem bonam tulit haec species. Cur breviflora? 
quomodo dubia? quare parviflora? Attamen ex affinitate cum Rhaeade 
et inde ex hoe facili comparatione, Lamarckianam suscepi denomina- 
tionem, obliterans Morisoni illam, quam in MNS. dederam, dum de 
Trago mihi non satis compererat. Certe, huc refero s. c. Tragi locum, 
reperiendum apud G. Bauh. Pin. p- 171, n. 13 sub P. errat. minore, 
considerato a Linnaeo, eichard, Willdenow, Poiret, DC., ete. ceu va- 
retatem P. Rhoeadis. Citat etiam G. Bauhinus P. errat. min. Tabern. 
Ic. t. 575 (vel Krtb. 2, p. 966, f. 2), in qua figura cum nulla inspiciatur 
hus ; tune ista nil valet icon. Fuchsianam figuram a G. Bauhino 
