montibus descendisse putavi. Vidit in Valle d Yzas, Pyr. Arag. Willk., 
Sert. Fl. Hisp. n. 39: ad Salvanaire Pourr. 
De TE (Ern.) Flora ive 39) p. 354, ef. Brongn. Guillem. Ann. 
Be. Nat. Par. Sér. 2, T. 15 (1840), p. 62, in suspicionem venit, re- 
deundum esse ad i du una comprehendendo Corydalides cavam, 
solidam et fabaceam , consideratis modificationibus et gradubus, sive 
transitionibus partium, quibus una stirpes colligandas. esse indicium 
as Ego in Pyrenaeis unicam tantum percepi speciem, vel si mavis 
formam. Fuerunt qui dixerint vidisse se C. cavam in Pyr. septr. med. 
elitior., sed iis ego fidem praestare nequivi; item ex Deville MNS. 
percipio, eum quoque de illius existentia in. Pyrenaeis minime persua- 
sum fuisse. Melles, Bouts, Luchon sunt loca a La Peyrouse indicata, 
Hist. abr. pl. Pi yr. C ESE 400, n. 1, quae ad litteram sumpsit Gren. 
eum Godr. Fr. p. 64, et unde, forte, deduxit etiam Bentham stationem 
in Pyr. centr., Cat. p. T3. Sed loca a me et ab amicis bene explorata 
haneine stirpem non ostenderunt, neque eam offert Herbarium La Pey- 
rouse, ut apparet, e locis s. cts. Videmus C. cavam indicari in Monseny 
ex Salvador a Costa Lista, etc., cujus hominis auctoritas penes me 
valet minus nihilo. Nec magis me suadent loea nuperius indicata: Æs- 
quierry, in Bull. Soc. botq. Fr. T. 11 (1864), p. LXXVII, le Pic du 
midi ex pue Herboris. p. 16, referente etiam Dulac, Tl. Hauts. 
Pyr. n. 626, quia persuasum habeo penes hosce quoque C. solidam 
fucum fecisse pro C. cava (Egenlph.) Wahl. 
eperiri C. pumilam (Host) ad le Vernet, Pyr. or. sub le Canigou, 
in iiis mihi datis asseruit Aug. De St. Hilaire. Species nostra, d 
ex editis aliquando ad inferiora Mie descendit, spontanea in m." Ca- 
nigou, merito percelebrem illusisse virum non est quod dubites. 
m dubio retuli Brunfelsii figuram, nec me latet, novissime etiam, 
Moretti, cum altero ejusdem Brunfelsi loco, p. 48, ambo ad C. cavam 
SECTIO 2.* CAPNOIDES DC. 
Corydalis claviculata (Dioscoridis?, Plinii ?, Dodon.) DC. Fr. 
$5 yron Dioser, 1. . 419, ex Sibth. Spreng. DC. et Fée: mihi dubium: item Capnos Plin. Nat 
35 S 13, vel 98, "ac iaa d. Iso nd Plin. Ibid. ]. 97, c. 11, vel 70, ex Fée mihi admodum 
erta sunt, ita ut donaeum confugiam, St. h. Comm. 1553, p 5 “K pP ais, d hne 
5. Fumaria elavieulata L, Wilson apud Hook. Journ. of Bot. 1 (1834), p. 704, n. * hes Lm 
i id s E l 285 t. 340 eredam, sed offert corollas minores, e sum carneas, qe 
Vidas. Flor, B. t ;, Reichnb. I C. Ep A 4451, nsi Bot. P $. LM. 
Ap p "i t n Deap ya Lob. Obs. p. 438, f .i. 058. f. J. Banh. Hist. p pl- e 
1, Dalech. Hist, pl. pa d. 2, p. 1295 p Pan ais Tisi. pl oon '* AM» 
Flor. Jun.-Aug. Fruct. per ZEstatem, Per region. mediterr., Oleam 
m saepe excedens, rarius occurrens per region. oceanie. et forte 
non nisi inlata : 
Legi in Pyr. Navarr. sub Arribe Vallis Aezcoa, ad rupem V? 
m roja, X. 19 Jul. 1844. Lectam supra Mont-Louis Tortas $e: 
Sérdaia) S Coder habui ab ejus filio; ad St. Ant. de Ga e oa 
CER d. a "3n Paul de Fenouilhedes Timbal. ut in Herbr. Paren 
` de l Artigue ad Sacoube supra St. 
icm delicata, glauca, Sa caespites adhuc "ei refe- 
Tunt Corydalidem luteum, rami foriferi Fumariam capreo atan S 
foli aulis qu uadrangularis ; petioli vero triangulares, cirrhosi et cm i a 
01A planiuseula ; braeteae sub-virides, apice lutescentes. Sepala duo 
18 
