277 
n. 7. F. flabell. Guss. pl. exsiec. et F. alexandrina Guss: et Tenor. pl. exsiec.; forte etiam F. palmat 
Guss. pl. exsiee. Babingt. in Trans. Bot. Soc. Edimb. 1849, p. 34 ad F. capreolat. figurae, ey m 
pala et ealear, ex Guss. s. c., Hamm. s. c. t. 5. 
© Flor. Maj. Jun. Fruct. Jun. Jul. In Cantabr. meridionali. 
Legi ad San Sebastian, die 26 Jun. 1851. Observavi ad Azpeitia. 
Character de nucula ad apicem utrinque faveola notata non apparet 
nisi dum nueulae ipsae ad exsiceationem incedunt. 
Si verum est quod pone speciminum examen asserunt Parlatore et 
Bertoloni, speciem duplicatam fuisse a Gasparrini nominibus flabellatae 
et alerandrinae, tune neutra harum denominationum absolute sumi po- 
test. Ab hae mea fugit F. Gasparrini Babingt., Dietr. Syn. pl. 4, p. 892, 
n. 8, quae in F. vulgarem ruit, ex Parlatore. 
Fumaria media (Sabbati) Loisel. Notie. p. 101. 
Sabb. Hrt. Rom. T. 7 (1784), t. 54. Loisl. in Diet. Se. Nat. Par. T. 17 (1820), p. 544, Fl. Gall. 
ed. 2, T. 2, p. 100, n. 2 (excl. Vaill.). F. officinalis b Arnott. MNS. apud Hook. Br. ed. 1, p. 317, n. 2, 
8 ; Coss. Germ. Fl. Par. p. 77, n. 2 b, Hamm. p. 10, n. 11. Bert. 7, 
p. 302, n. 1 k partim. F. intermedia Loisel. Herbr. apud Requien; F. capreolata Thuill. ex Coss. Germ 
Par. Reiehnb. Icon. C. 13, t. 2, f. 4453, Bull. Herb. Fr. t. 189? quamvis fructus exappendieulatos ostendat. 
© Flor. Maj.-Aug. Fruct. per ZEstatem. Frequentius per regionem 
0ceanicam, 
Legi in Pyr. septr. auriger., Donezan, ad Mijanes, die 1 Aug. 1843. 
Übservavi ad Ernani, Azpeitia, Azcoitia, Oñate, Ayerbe; in Valle 
d Aure, ad Tarbes, unde a Deville habui; ad Martres. Ad Rivesaltes, 
Roussillon, vidit Le Grand, ad Casas de Pena plures. 
Species intermedia inter F. vulgarem et densifloram, primae adhuc 
affinior, : M dr. 
. Planta ad Mijanes lecta statura generatim sesquipedalis; in ea laci- 
mae foliorum cuneiformes, incisae, petioli sub-capreolati. Flores rosei 
apicibus atropurpureis. Bracteae denticulatae, vel subintegrae , m m- 
erore parte constanter integrae, apice acuminatae, persistentes. Sepala 
dentato-laciniata, acuta. Nuculae turbinato-depressae, apieulatae, apiculo 
reapse minimo, quem in nonnullis fructibus bene maturis et exsiecatis 
percipere amplius nequiverim. 2n ad 
aec species ultra observata in individuis Cantabricis ostendidit : 
folia aperta, foliola cuneiformia plana aut recurvata, latitudine quid- 
uam variantia; petiolos capreolatos, bracteas longiuseul 
pice sub-integra, eodemve acuminato. Flores sunt aliquantulum majores 
prae illis F, densiflorae, pallide rosei, apicibus atrorubentibus. 
, ^: mediam non esse bonam speciem sed F. 
stimarunt Walk. Arn. Edimb. New philosoph. Journ. gs 
Brit. Fl. ed. 1 (1830), p. 317, n. 2? (dubito ex quo se refert ad F. 
tam DC., quae spectat ad F. agrariam, quaeque im Angl. ADE. 
Ven), Chaubard 1. c. Hosce sequuti sunt Mérat 7". Par. (ed. ^ 
p. 566, n, 1, Noul. Fl. bass. sous Pyr. p. 28, n. 1 Visian. Dalm. 3, 
i i dre Lagr. Foss. T'arn. Gar p- S a 
v» geld Gren. Godr. Fr. p. 68, Delastr. Vwnn. p. 96 
Fl. Hanoy. p. 94, "ie Pen Fl. centr. Fr. (ed. 1840) s ni V M 
* Jun. p. 30; aliique plures, inter quos prior fuit Reichen er i f 
C. 1 2, qui eam tune suspectam habebat, non vero pos ^ 
cr, 
SP vie 
pote qui in Cent, 13, p. 1 speciem constantissumam declarat. 
