283 
. 198, DC. Dub. p. 69, n. 1. Pourr. Herbr. Matr. et Herbr. Peig.; La Peyr. Herbr., P. monspeliaca 
g. n. 656?, P. juniperina Cavan. et P. linearis Lagasc. ex Haens.; Herbr. ex Webb It. Hispn. 
. 60; de juniperina teste etiam Willk. apud Kunze Chlor. Austr, Hispan., linearem negant DC., Boíss. ; 
phos saxatilis Spach Suit. à Buff. Desf. ]. c., t. 175, Reichnb. Icon. C. 28, t, 4351, f. 1. 
ħ Flor. Maj. Jun. Fruct. Jun. Jul. In Pyr. Atax. et orient. eum 
Olea, locisque calidioribus, solum caleareum exposcens. 
Legi in Pyr. Atax. m.* la Clape l. d. la Redute de Montaulieu, die 
6 Jun. 1839; in Pyr. Catal. supra Orgañia ad fontem Bordonera, die 
20 Jun. 1846. Vidi in Valle Segre, al Forat des tres pons. 
Rhizoma subterraneum durum, saepe validum et perdurans, qua 
parte lignosum est fatuum; cortice autem dulcis gratique saporis, gra- 
tioris etiam prae Piso sativo, cui similis. Unde non parum nos affecit 
haee Pourret notitia: « Barcinonae omnino ab omnibus adhibetur pro 
Polygala officinali » sic im Herb. Peig. Plures ex hoc rhizomate pro- 
deunt caules herbaeei, annotini, decumbentes, longi, ramosi, pubescentes, 
per rupium rimas, aut saxorum interstitia interdum grassantes, paucis 
in hisce ramis foliis donatis, quae folia in ima plantae aereae parte 
copiosa sunt, sine ordine, ut videtur, degentia, lineari-lanceolata, acuta, 
subamueronata, glabra, quasi glauca, parvisque notata punctis. Flores 
racemosi (racemoso-capitati Desf.), racemis extra axillaribus, paucifloris i 
penduli, facile secedentes , praesertim de fructu cito decidui, in pedi- 
cellis incrassatis , pubescentibus super impositi, suffulti bracteis pube- 
rulis, caducis. Corolla rosea, carina cristata, alae ellipticae, parce venosae, 
per marginem albentes. Staminum phalanges ciliatae. Capsula glabra, 
punctis parvis notata, semina pubescentia. 
Vidi ad rupes et inter saxa, ideoque unumquodque nomen bonum: 
antiquius Pourretianum est, et aptius eum quidem dicerem; nam mihi 
videtur, planta primum in rupibus enata, dein ad istarum fragmenta de- 
scendere et inter saxa crescere. 
. In suo Herbario Matriti asservato sequentia haec synonyma relata 
vidi a Pourret, sed perperam: P. acutior. foliis monspel. G. . Pin. 
p. 215 et Onobrychis tertia purpur. Dalech. Hist. pl. Lugd. p. 491. 
arum prima pertinet ad P. monspeliensem: secunda a rupestri quoque 
aliena, proximior videtur P. vu gari. 
Polygala Caesalpini! Nob. 
Caes. Herbr, Tornab x Ints. 1; 8, c. 44 396 Fruticul. linifol. fl. purpur. 
B. Boissieri Coss Nor o 1909, fol. 175, n. 478, De Pints. l. 8, c. 15, p. P. rosea Boiss. Voy. botq. 
TL Goss. Not. pl. midi Esp. (1851) p. 100, sed nomen incongruum. P. ro "Br: 
pA n.1226, Gron. Godr. Pe. í p. PLATS prolatbs. omnibus). P. rosea d Roe Pak d 
Ur i yis Savi Mat. med., Bert. It. part.; P. comosa Willk. Sert. Fl. Hisp. p 9 3 
ruel), P. nicaeensis Quibusd., Savi Mat. med. t. 93; Reichnb. Icon. C. 28, t. 1349, 1. 7, 9. 
I Flor. Maj. Jun. Fruet. Jun. Jul. In Pyr. Catal. cum pap 
Legi ad Gerona, die 15 Maj. 1851; supra Solsona, in nemore 
lr, die 11 Jun. 1861. 
Planta al : i di iuseulis, amoene roseis 
a 8 u aedita majuseulis, j 
palmaris et ultra, florib 8 praedit J Sakea, stiga 
4 itatem 
p 
wa Bo semper. Folia inferiora obovato-angusta, 
aut S potiorem partem degunt linearia, vix, vel o 
“i etam (ad Solsona) ciliolata. Flores exeunt congesti 
Sceteltim rosei, aliquando carnei. Pedunculi breves, dpi 
uae oppositae , peduneulum sub flore aequantes, coloratae , meet tei 
Pes ovarii sub anthesi eo potius brevior. Alae latae, basi ang " 
