290 
p. 103, n. 5 (non Poir.). P. linearis Lagase. Gen. Sp. pl., ex DC. Pr. et ex Boiss. Voy. botq. Esp. 
. 81 sub n. 225, quibus assentio. Boissieud Fl. Eur. 1, t. 474, f. 1, Reichnb. Pl. er. C. 1, p. 28, t. S 
. 01, Icon. Q. 28, t. 1345. f. 2. 
Flor. ineunte Jul. Aug. Fruet. abeunte Jul. Aug. In Pyr. Arag., 
Catal. humilior. eum Olea. 
gi in Pyr. Arag. ad Sobrarbe, contra l Ainsa, l. d. Cienfuentes, die 
22 Jul. 1845. Observavi ibidem ad la Buerda; dein infra ad Liüguerry, 
Graus, Benavarre, Villacampa de Ribagorza, Luesia; Orgafia, Gerona. 
Planta pollicaris, bipollicaris et ultra, delicatula, glabra, facie ve- 
recunda. 
Caulis raro sub-simplex et bipollicaris, saepius vero ramosissimus, 3-5- 
pollicaris et ultra etiam, erectus, ramis sub-patentibus, rigidulis, aspe- 
rulis. Folia linearia, erassiuscula, magis superne sulcata, quam inferne 
carinata, sparsa, vel potius laxe spiraliter disposita, erecta, facile caduca, 
primordialia brevia, obovata, obtusa, inferne rubella; caeterum plus 
minus obtusa omnia. Rachis elongata fert flores plures scarsos, in laxum 
racemum dispositos, parvos, rubellos, erectiusculos. Bracteae tres exiguae 
ad peduneulorum insertionem, eaeque coloratae, caducae. Pedunculi basi 
praetenues, ad apicem sensim incrassati, primo cum flore erectiusculi, 
mox patuli, demum cum capsula arcuati, denique caduci. Corollae crista 
multifida, rubella, alia duo petala vix carnea, apice rubella: porro non 
bene flores albos dixit Loiseleur. Stamina cum alis adnata. Pistillus 
eum stili apice uncinato. Alae spathulatae, uninerviae, corolla longiores, 
capsulas longitudine subaequantes. Capsula turgidula, obcordata, lobis 
scilicet inaequalibus, punctata, semina duo obovalia, hirsuta, nigra 
continens. ` 
Constituit sectionem propriam (Microlophium) penes Spach, Suit. à 
Buf. T. 7, p. 125, valentissimi viri artificium sane deplorandum. - 
Figuram Zannichelli, Vnz. t. 85, non ego tam pronus cum. Berto- 
loni recipio, radicem quidquam robustiorem percipiens, veritus ne potius 
P. vulgaris tenuiorem illa referat statum. Si ipsum Zannichelli consu- 
lueris, ad p. 215, reperies et illum haesisse in declaratione de plantae 
Vita: « Non sappiamo s'ella sia perenne, ovvero annuale. » nquirenda 
iterum planta in insula di Por di Lio, antequam Zannichellio nostro 
species tribuatur. 
Ord. 9o. CORIAREAE DC. 
, Coriareae, vel Coriarineae Chatin, Limnanth. et Coriar. (conjunctae) 
in Ann. Sc. Nat. Par. Sér. 4. T. 6 (1856), p. 271-2; Maxim. Coriar., 
Ilic. (1881) ps. 1-5, declarata affinitate potiore cum Simarubaceis. AM- 
nitates plures, situs difficillimus; ef. etiam Le Maout, Decsn. p. 
Coriaria Nissol (1711). 
Coriaria vulgaris (Plinii) Niss. 
Plin. Nat. h. 1. 24. c 11, vel 54-5. C i i i 
Neh Ge TR Y . C. myrtifolia Willd. Sp. ; 
gy Bia Dub. p. X 1J., Maxim. l. c., p. Tu. t$. T atii. Dh Peri Herbr.; C. tinctoria 
iss. Mém. Acad. S*. ann. 1711, p. 31 , t. 12 . Handb. 4, t. 334, Lamk. Ill. t. ke 3 
P i. 134, Targ "gran A "wer Icon. C. 45, t. 160, f. 4820, Roques ic igi - i 73, 
y,“ H " 88. C, N d m . y . . * * 
en. Lob. Adversr, p. ADS T. 1, Lob. “a ? 4 98, 1. 9. "m 
0, 
l. Dioec. p. 818, n. à, Bert: do 
