399 
alpinum Willd; Bert. 7, p. 191, n. i, js em cadit E. apenninwm Tenor. 
Fl. Nap. 5, p. 81, n. 2405, t. 242, f. 
Erodium moschatum (Nicolai Myrepsii) L'Hérit., apud Ait. hrt. Kew. 
Spes ju lin. 15 
Myr. rcge "a Sect. 3, c. 46. Herba moschata (ed. Basil. 2 
(ati) "och p oni 2, Bert. 7, p. 194, n. 9, St. Hilair. (A.) Fl. Bras. me p. 2 n. 2, Moris 
223. ES 104, n. 6. Geranium moschatum Lob., Camer., Ovid. pe italb., Rivin., 
rel 1 . 1500. LI Dap eyr. Herbr. s. l. G. numidicum Poir. Parlar. et G. Petroselinum L’ eA Díss., 
ex Webb, B Berth. mee Canar. p. 22. Primum ad sequent. kreba G. supinum Dod., saltem 
quoad icon. c Bot. v. 13, n. 902, Fl. v. v. 11, t. 863, Sturm Heft. 5, Jacq. Hrt. Vindb. T. 1, 
« 27, t. 55, Gaertn M Sem pl. p z i iE 1); Cav. Mondlph. Diss. 4, p. 227, n. 320, t. 94, 
A Reichinb. yas 15, t. 184, è 4867, Plenck Ic. pl. med. T. 6, p. : 3 T Rivin. Monpt, irreg. 
t. 112 luxur. Lob. Obs. p. 376, f. 1, Icon. t. 658, f. 2, Dod. Pempt. p. Ovid. , Monti: Hrt. 
botangr. Icon. l. p. 194, J. Bauh. Hist. pl. 3, 1. 30. p. 479 fig., Dalech. Hist, iy Lugd. 2. p.12 
Moris. Hist. pl. Oxon. 3, S. 5, p. 512, t. 15, 1. n. 10. 
© Flor. Maj. et per e MR e -Nov. In Pyren. Cantabr. 
et P regionem oceanicam faciliu 
gi in Pyr. Cantabr. humil. (i (Guipuzcoa) ad San Sebastiano, die 
10 opt. 1844. Habui a Deville ex Tostat. Observavi ad San Jean de 
Luz, Azcoitia, Azpeitia et inter hasce urbes ad Lojola; ad Tarbes, 
Toulouse ; ad Vailcevauillre 
Character de staminibus 4ertilibue basi dilatatis et bidentatis a So- 
werby et a Koch editus Loci est, et miror illum non finxisse Sturm, 
praeteriisse Parlatore, Jt. 5, ] 13 
e Hands observes liat "a als are more linear than in Er. 
OD. and not ciliated at te claws. » Hook. Br. Fl. ed. 1, p. 311, n. 2. 
Character vero de calycis appendicibus glabris in Æ. moniti: bar- 
bulatis in E. eicutaefolio, a Soy. Willemet, Obs. pl. Fr., Nancy 1828, 
- 48-9, n. XIII, exhibitus, mihi non constans ef inde non bonus sese 
demonstravit ad augendas distinctionis notas inter hasce specie 
Provenire hane speciem in Hispania ignorabat Cavanilles. peu stirps 
revera exoticae originis? (ef. Lamk. Dict. 2, p. 661, n. 56 Obs.) sero 
per Hispaniam diffusa ? 
vero laari concedere nequeo hane esse speciem poya 
Europae australioris, quum inter primos qui de ea loquuti sunt videam 
uricium et Valerium Cordum, Lobelium cum Pena, Dalechampium, 
Tabernemontanum, J. Bauhinum. 
Erodium cicutifolium (Fuchsii) Salisb. Pr. p. 311, n. 2. 
Fuchs. Hist. st. p. 204. E. cicutarium L 155, n. 1. 
i JHérit. apud Ait. hrt. Kew. ed. 1, Koch p. ` 
A Hilr. a rg wg merid. p. 97, n. 1, Moris Sard. t : 992. € Guss. Sic. Sp. » 2. 13 n2? 
E. 
rum Herbr. Matr. 1 E. ailotrichum E 4 T 
Tre n Se ` ; Richr s ben 
pimpinellitoiüm Gmel. Bad. Als.; E. chei iilum Tox e 5a Bor . Amer de 
os Gray Pl. n . E x Griseb. 
E e Ue E Da : 
fanum Pi : "ur, E. littorale Jord.?, E. praetermissum J d. 1 E. palli M tes ? 
nianum li Jor Mey. et E. Marcuccii Parl.t E. entalobun Dule., ^ 6. pa ie ^ sid sit». ib. Eere, pi i 
Grav. V m b. Norm. Engl. Bot. v. 5. n. 17 à f 
» t« 106, Flor. Dan. t. 986. "Schi. Handb. 2, t. 490 b, Dietr. Fl. Bor. eum n. 331, Berger 
