332 
Loeus Plinii s. e. à saeculis hue citatur, bene quidem; sed alibi 
Plinius sub eodem Oxydis nomine (sie declino) longe alienam, scilicet 
Scirpi speciem indigitavisse videtur! cf. Plin. l. 21, c. 18, vel 
Oxys lutea (Caesalpini, Clusii) J. Bauh., Ger., Tourn., Seg. 
Caes. He f c. 2, p. £64, Clus. Hist. infr. c. 
Oxalis corniculata Auctor, Koch p. 157, n. 3, Bert. 4, p. 727, n. 2. Gaud. 3, n. 1046, Moris Sard. 
1, n. 239, De Notrs. Reprt. Fl. Ligust. n. 366, Zuccar. Oxal. p. 53-4, n. 50, DC. Dub. p. 107, n. 2. Oxl. 
p- 
- 
s T u . on ejusd. O. cor- 
nieulata. Engl. Bot. v. 24, n. 1726 vix; Flor. Graec. Sibthrp. C. 5, p. , t. 451 vix, sed citat etiam 
Grisebaech. ; Jaén Oxal. p. 39, n. 10, t. 5, Fl. Dan. t. 1753, Salisb. in T Pg 
£ ic é g 
«85, t. w e. : j pios Vp n 
St. Hilair. Aug. Pl. us. Brés. n. 43. Clus. Hisp. 475-6 et Rar. pl. Hist. 2, l. 6, p. 249, f. 1, Lob. Obs. 
p. 495, f. 2, ]«on. 2, t. 32, f. 2, Dod. Pempt. p. 979, Camer. Epit. p. 584, 1, J. Bauh. "Hist. pl. 2, E. 17, 
7 mE Sin Dalech. Hist, pl. Lugd. 2, p. 1355, f. 3, Moris. Hist. pl Oxon. 2, 8, 9, e INS EI 
. n. 2 infr. 
9, Flor. Mart.-Maj. et per ZEstatem. Fruct. /Estate et Autumno 
ineunte. Frequentior occurrit per regionem mediterraneam. In Cantabr. 
locis tantummodo calidioribus obvenit, sicque in Pyr. septr. mediis. 
Legi in Pyr. Catal. ad Gerona, die 12 Maj. 1851. Habeo a De- 
ville ex Vic. 
on annua, sed radicibus repentibus propagatur Noce. Monit. in pl. 
sel. Tiein. (1800) p. 44, sumens a Chaix apud Vill. Dauph. (1185) T. 1 
(1186), p. 326, Not. 1. 
nnuam speciem declarant nostris diebus adhuc Koch, Caruel, 
Bromfield , Babington, Hook. et Arn., ex L., Reichard, Willdenow, 
Allion., Krock., Schkuhr, Savi , Spenner: annuam et biennem dixit 
Moris, sicque Crépin ; perennem primus declaravit Chaix, Plant. Vapinc. 
(1785) s. c.; talem dein esse existimarunt Targioni, Gaudin, Host, Le- 
debour, Godet, Bertoloni, Gussone, qui in Fl. Sie. Syn. 1, p. 522, n. 1, 
annuam et aliquando perennem novit, ut jam Savigny apud Lamk. 
Dict. 4 (1191), p. 683, n. 18. Smith in Engl. Flor. 9, p. 324, n. 2 
ceu annuam indicavit, qui in Flor. Graec. Sibthorp. perennem radi- 
ceque lignosa praeditam stirpem descripsit. 
Vidi ad St. Béat lusum caule solitario, erecto, quod raro observare 
nostra uniendam esse contendunt; cf. ad hoc turn: apud Lamk. Dict., 
Salisbury, Jacquin, Zuccarini, Tenore, Spenner, Hooker (sed non cum 
Arn.) wide quoque Jord. ap. Bill. Ann. p. 
« In Germania semper fere planta observatur erecta non decumbens. » 
Roth Tent. Fl. Germ. 2, p. 517. Obs. haec forma stricte respondet 
; icti quel "is 
ariabilis procul dubi i i idem excluso, 
o I. eS o species a nonnullis, ne Koch quide 
e, 
rentem, quae in ealidioribus plagis vitam sustentans perennis evenit. , 
rebum qui specimina multa e dissitis regionibus viderunt, gen 
Variiitatem late cognoverunt; horum praecipui sunt Hooker fil., cf 
