334 
in Pyr. or. ad Roussillon, ad St. Fereol, contra Ceret, die 26 Maj. 
1843. Habeo a Deville ex la Gleiziette d Auzous. 
olia plus minus pellucide punctata. Flores pallide caerulei, 
Haec' species propere florens aliquando annua apparet; hine ego su- 
spieor, Lin. narbonense in hrt. Ticin. a Scopoli cultum et annuum de- 
claratum (Del. Fl. Faun. Insubr. p. 62), nil aliud. fuisse quam LL. ar- 
vense ita se gerens, eodem ac Allioni errore denunciatum (Sm. Engl. 
Fl. 2, p. 119, n. 3). Caeterum L. arvense annuum et bienne occurrere 
ali quoque crediderunt. 
nonyma Clusii Hist., G. Bauhin. Pin., Hall. Hist., ab Hudson 
relata, exsclusit Smith Fl. Brit. p. 344, n. 3, nec ea admisit unquam; 
um iste primus inter neotericos est, qui speciem penitus judicavit et 
illustravit. Attamen supra citatum G. Bauhini locum, ego sustinere au- 
erem, contra Smith, ipsumque Hagenb. Fl. Basil. 293, n. 1 (L. usitatiss.). 
. usitatissimum provenire ad Villarluengo dicit Ass. Syn. Stirp. 
Arag. n. 285 « spontaneum, cwm in illo tractu non colatur. » Puto L. 
arvense pro usitatissimo sumpsisse, quamvis tum vix percipiatur, quo- 
modo tam circumseriptum locum ei tribuerit. 
Linum alpinum (Clusii) Jacq. En. St. Vindob. p. 54 et p. 229, n. 29. 
Clus., de quo infra dicam. Koch p. 140, n. 14 et Add. em. p. 440 (excl. var. 5?); DC. Dub. p. 90, 
n. 10, Host Fl. A. p. 411, n. 10. L. pyrenaieum Pourr. Chl. Narbn. n. 726, in Mém. Acad. R. Toul. 
T. 3 (1788), p. 322. L. montanum Schleich., Gaud. 2. n. 736; Coss. Germ. Fl. Par. p. 42, n. 5. La Peyr. 
Herbr.; L. perenne La Peyr. in Herb. March., ex Timb. et Lor., L. usitatissimum Pourr. Herbr. Matr., 
artim; L. alpinum Bert. It., partim; L. bavaricum Schultz (W.) ex Griseb. Schenk It. Hungr. n. 35; 
» perenne Planch. Lin. n. 15. Jaeq. A. 4, p. 11, t. 321, Re'chnb. Icon. C. 16, t. 335, f. 5160, Zanon. 
Hist. ex ed. Mont. p. 146, t. 107 (a Zan. delin.) eredo. 
I} Flor. Jun-Aug. Fruet. Jul. Aug. In Pyr. or. editis praecipue; 
is humiliora interdum descendens: occurrit in Pyr. occid., variata 
orma. . 
Legi in Valle d' Eynes, die 8 Jul. 1839; in summitate Vallis Prats 
de Balaguer, die 4 Aug. 1836. Vidi in m.’ Cambresdazes, à Costabona, 
ad St. Ant. de Galamus , au Llaurenti. Reperii in collectione Deville 
absque loci indicatione. 
, Haec species multam eum insequente affinitatem habet, et plures sunt, 
qui; unam conjungant, quam sententiam conterere, vel despicere vix 
tuna mihi venit in mentem haec Schousboe sententia, 
prudentiam suadens: « Species... plures Lini difficillime nota essentiali 
distinguuntur, licet totus habitus diversitatem demonstret. » Marck. p. 152. 
Animadvertendum quoque est, fuisse auctores graves (Schied. Linnaea 
1826, p. 11-2, Planch 1. c. p. 173-8), qui L. perenne, laeve, montanum, 
austriacum, alpinum 
1860, p. 561), 
, Hue refero 
etiam e loci autopsia, quum et ille suum ad Eynes vivere dixerit. La 
Peyrouse illud ad 
citato, Hist. abr. pl. Pyr. p. 171, n 
2 À 
vid 0, Suppl. p. 45, quod pro majore parte (altera L. usitatissimi) 
eyr. i. c. n. 9, à . Arvense 
Schul 7". *, p. 199 (non ad L. tenuifolium, ut dicit 
Schultes, cum Roem. Syst. Veg. V. 6, p. 738, n. 5), eumque sequuti 
