304 
Tribuli figura in altero Codice satis praestanti degente Florentiae in 
Bibl. Laur. Plut. 73, n. 16 
Harmala Dod., Pen. Lobel., Clus., Tournf. 
Olim, nune etiam a multis, ad Rutaceas relata, ab aliis potius ad 
Zygophylleas laudata; cf. etiam Bunge Reliq. bot. Asiae, ex Lehm. 
(1851) p. 275, videasque Brongn. En. G'enr. pl. 1850, p. 139. 
Harmala syriaca (Dioscoridis) Pen. Adversr. p. 390. 
Dioser. l. 3,:c. 46. Peganum Harmala L., Bert. 5, p. 6. P. 
V. 2. Flor. Graec. Sibthrp. C. 5, p. 43, t. 4560, Schk. Handb. 2, t. 127, Bull. Herb. Fr. t. 243, Lamk. 
Ill. t. 401, Reichnb. Icon. C. 15, t. 158, f. 4818. Matth. p. 738, Camer. Epit. p. 496, Clus. Hisp. p. 426, 
425 fig., Rar. pl. Hist. 2, ]. 5, b 136 f. infer., Lob. Obs. p. 908, f. 1 ]con. 2. t. 55, f. 1, Dod. Pempt. 
p. 121, J. Bauh. Hist. pl. 3, 1. 26, p. 200, f. 2, Dalech. Hist. pl. Lugd. p. 973, f. 2 
9, Flor. Jun. Jul. Fruct. Jul. Aug. In Pyr. Arag. Catal., humilio- 
ribus, calidioribus. 
Legi in Pyr. Arag. ad Piedra tajada, die 25 Jun. 1850. Obser- 
vavi ad Ena, ad Andani. Iserne me certiorem faciebat vidisse se stir- 
pem sub Æl Seo de Urgel. 
Linnaeana generis denominatio, summopere absurda, hodie magis 
magisque repellenda est. Sic ille olim: « Affinitas sat magna intercedit 
anc speciem inter et Rutam, hinc excluso nomine barbaro Harmala, 
recepi nomen Rutae graecum Peganum. » Hrt. Cliffort. p. 206. Sed eur 
ceu specificum nomen Harmalae suscepit, qui nomina barbara condem- 
nabat? Cur admitterentur leges diversae (sub eadem conditione) hine 
pro genericis, illinc pro specifieis nominibus? Ipse Linnaeus recepit 
Caryocar ; Daturam, Aucubam, Huram, Ribes, etc.; qui alia etiam 
minus feliciora confecit. Ille qui plures sententias optimas a Ludwigo 
decerpsit, pessimum tulit consilium sequentem praestantissimam despi- 
ciendo : « Nomina barbara, si idonea sunt et facile pronuncianda, non 
rejiciantur ; assumimus ab illis plantas, cur non etiam nomina? » inst. 
hist. phys. Regn. Veget. (Lipsiae 1742) p. 73, § 211. Recipiamus ista 
nomina injuria barbara appellata, potius quam nomina ante rem, nomina 
aliena, novis plantis imponere, ut nimium nimiumque repetite actum 
est. Cf. etiam Ludw. Aphor. bot. (Lips. 1738) p. 31, n. 189, nec non 
Inst. ed. 2 (1757), p. 86', § 219; et videas quomodo rem pensitabat 
Smith, Intr. to Botan. ed. 1833, p. 187 Perhaps etc. 
Ex hac planta, utque credit Mirbel ex radice, eliciunt orientales 
materiem coloratam, qua utuntur ad lanas et setas rubro colore infi- 
ciendas. Caeterum, pauca certiora ad rem noscimus; cf. Compt. rend. 
cad. Sc. Par. T. 12 (1841), p. 847. Non vidi hoc ab ullo ex antiquis 
scriptoribus relatum fuisse. 
ro Moly Cappadocicum cum Galeno habita est haec species a Valla 
(Georg,) De Simplicib. Natur. (Argentinae 1528) Moly pag. innumer.; 
a Ruell. De Nat. Stirp. l. 3, c. 39, p. 694, lin. 11, 16: 27-9. 
daurieum Pall. It. 1, ipso fat. in 
OT. rol. DIOSMEAE Juss. Andr. 
Fraxinella Cord., Dod £. Mi- 
chel., Hall., Rivin., Ludy., dg debet — en 
Quidquid sibi suaserint antiquorum plures et nuper etiam Fée de 
