380 
ergo mihi placet Bertoloni scribens « jflores..... grate, sed brevi tempore 
olentes » l. c. p. 592. 
In Valle d Eynes flores potius foetidos animadverti, ita ut tunc per- 
acd Reus quomodo Jacquin eos aliqua suaveolentia "pollentes dixerit. 
a glabra, in superiore tamen parte, pedunculis, petiolis nervi- 
sque eye eTA foliorum plus minus molliter pubescens, pilis tamen, u 
videtur, saepius aetate evanescentibus. Passim observavi pedunculos 
florigeros rugosos, laeves fieri maturascente fructu, forte quia tune di- 
stendebantur. 
Oh quam parum felices sunt adhuc nonnulli in describendis "ng 
qui stirpes hujuscemodi caule inferne mudo praeditas describunt: ita 
effati sunt Savi Etr., Gaud. Helv., Bert. It., Noul. Ft. bass. sous jo 
s A 
Crép. item, Ledeb. Ross., Godet Jur., Godr. raS Dietr. March. 
Et Koch sectionem constituere de Helleboris caule aphyllo, quod 
sane nimium est. Speciem nullam cognosco in quam bene cadat Hell. 
nigr. horts. flor. virid. Garid. Aix p. 226, t. 40, quamvis non desint, 
qui hune H. viridi afferant, inter quos reperietis DC. Syst. p. 319, n. 5. 
Variabilem admodum hane esse speciem novit Neilreich, qui formae 
grandiflorae esse declarat H. odorum W. Kit., H. graveolentem, H. laxu 
Host. et H. purpurascentem W. Kit.: status parviflori vult H. Jek n 
W. Kit., H. pallidum Host, H. atrorubentem W. Kit. et H. cupreum 
Host: cf. Neilr. Hungr. Slavon., qui in opere de Croat. addidit quoque 
inter speciei synonyma H. intermedium Host. Ei accesserunt Asch. et 
Kantz. addentes H. imus. Vis. sub H. Hunfalcyano Kan. 
De H. occidentali Reut. Cat. Sem. 1868, videas Bull. Soc. botg. Fr. 
T, 16 (1869) ien bibl. p. 53, ibidemve rem non invenies seriam. Ci- 
tatur vici Bot. t. 200! 
us ad SA sananda, teste Dejean Med. Veter., domo 
Prades p Conflent: mirum quia 'ommibus notum est veterinarios uti 
ejus radice pro se 
Non video quo «desto haberetur pro Consiligine Plinii, Nat. 
kr i c. 8 vel 48, vel l. 26, c. 7 vel 21, cum G. Bauh. Pin. 
p. 185 2. Nec acquiescere eorum opinioni possum, qui in ea vident 
Puben oficinalem, ut jam relatum habui suo loco. 
Helleborus niger (Matthioli) Pen. Lob. Advrsr. p. 304. 
Matth. Comm. a ibécen. ed. 1 (1544), p. e (ed. mw s . 591 ME Mech p. 21, n. 
LE od 1, por 2 od DC. A. P. 14, n. 1. La Peyr. Herbr. s randiflorus !halisb. 
rendum, quia H. niger Theop hr. et Dioseor. pi 2e nostro alienus 
e hue y xelophy i ls fois 5 x frr. DR een A. iT t ot S01, st bise. Fr. t. 23, Sturm Heft 
Mag. t. 8, Pl Vi. ; Phoeb. Ratzb. Pl. vén. Germ 23. t. 34, Curt. B 
Ph m : $ ina " ai 446, Spach Suit. Buff. A 58, f. 2 fl. sem.; Berger 
p E: » p. 21 eum "tab Sevi ] Mat. med. p. 23, t. 55, Sabb. Hrt. Rom 5. t. 98, W., Wao Fo 
"RM pile. t. 398, Turp. Fl. med. T. 3, t. 155 Hook. Med. bot. V. 3, p. 473. 
: d. T. 3 ES 
p um ur ytgr. med. T, 2, " 457, t. 98. Matth. 5 e Epit. p. 940, Dod. St. h. Comin 
a Rer ma pl. A uro A "as E. ue er p. 385 h, , f. 1, Lob. Obs. p. 388, £ 4 , Teon. et 681, d 
- te ed. 
Schm Lu i is t. 13, Sehmid. cum Kell, Ir * SUM, ht RO T 
3 Jen Febr. suis Fruet. Mart. Apr. In S id rarus. 
B abui e Valle Ossau Pyr. se eptr. medior., ex Quiálas de Beost a 
pev. Sacaze; e Pyr. Catal. de Herbr. Bolos accepi ab ejus filio; e 
E septr. med. ? loeo non indicato habeo a Deville, in Pyr. Arag. ad 
et Aragues indieat Asso Mant. p. 171, n. 1109, 
