403 
; — Ger. Em. p. 827, Petiv. Herbr. Br. t. 39, f. 2, Moris. Hist. pl. Oxon. 2, S. 4, p. 442, t. 29, 
. n. 32. 
9, Flor. Maj. et per ZEstatem. Fruct. Jun.-Oet 
Legi in Pyr. septentr. med. prope St. Béat, eundo ad Eup, die 28 
Jun. 1843. Habui a Timbal lectum ad Toulouse retro le Poli ygone; e 
viciniis de dr a Delort. Eumdem vidi ad Oo et hine inde per 
Pyren. inferiore 
ehe bea quadrangulares. Folia omnia multifido-setacea, laci- 
niis in acqua quieta in formam orbicularem degentia, extra aquam in 
pesiotllam eollabentia. Alabastra ovata, abbreviata; et quamquam pedun- 
culi sunt oppositifolii, ita disposita, ut tegantur a stipulis et a foliis eis 
oppositis ante eorum Musei evolutionem ; eo modo, ut stipulae folium 
et alabastrum una protegant. Sepala elliptica, concava, viridia, sed ma- 
culis saepe nigrieantibus pieta, marginulo albente, per quem praecipue 
dine pereipiantur. Petala constanter quinque, magnitudine variantia, 
obovata, in unguem angustata, striolata, cum fovea nectarifera mani- 
feste prominula, squamula abbreviata, obtusa, obscura. Stamina 7-8-10 
plerumque decem pistillos quidquam superantia. Carpella adhue viridia, 
in viva planta, vix rugulosa, neque in illis apparent striae transversae; 
maturo tantum fructu manifeste striata et carinata; caeterum sub-reni- 
formia, wire breviter apiculata, parceque pilosa. Pedunculi frueti- 
eri refle aec adnotav Eup lecta ad fontem 
aquarum wes et frigidarum degente. Pulehra est Schkuhrii figura, 
in qua tamen video folia quidquam breviora, stamina numerosiora (ad 
viginti) et carpella hispidiora, comparata cum speciminibus me 
R. pantothri» Brot. Fl. Lusit. 2, p. 315, n. 19 niiet A: DG. 
Syst. 235, n. 4 et cum eo a Gaudin l. c., a Du Mortier quoque, 
revera praetermittendus erat quum duas saltem comprehendat species, 
R. tricophyllum et R. fluitantem , ut percipitur consideratis Lusitanici 
auctoris diagnosi descriptione et e aes t dico synonyma etiam, 
nam refert F. a puri em à pd qui ad R. ffuitantem pertinet; y L., qui 
hujus frécophylli; et 6 L., qui R. uncinati L. videtur. 
. Drouetii! Schultz apud Godr. Gr. Fr. p. 24, Bab. l. c., huie 
hanc sententiam confirmari vidi a Thielens: Grenier quoque, Flor Jur. 
petere: « Est-elle différente du R. paucistamineus? » Videtur 
planta intermedia inter R. tricophyllum et R. circinatum, illi astrictior. 
Eum legi in Pyr. Arag. editis sub S?reza Mes d' Echo, die 9 Jul. 1858. 
Forte idem est, quem habeo a Deville e uey. 
R. radiantem Revel. (Aet. Bids 1855) e R. hololeucum. spectare 
putant aliqui. 
I 
[e 
Ranunculus circinatus (G. Bauhini) Sibth. Fl. Oxon. (1794) n. 503; 
nomen aptissime a Rayo mutatum. 
fie. confirmante gicbiss. Alsat. 2, ^ gen . Bauh. eri 
p. 43, Bert. B, p. 517, n. 50, Drej. FI. exe. Hafa: ABe Du Mori: Bate. n. bl (Pri sio non reete 13, 
posito); Babing! Man. Ties Bot. "las 1862) p. 8, n. 9. T. Adice Schr. scie Baier. As io ginis K A p ~ 
n. 3 et Add. 1016. R. aquatilis esa n Kun I7 Berol. ed. 2, p. n e H E Iis. 
Babes hium Pyeladtuin Mey. Fl. Hanov. e .R.aqu uatilis La Per He R is P Fries 
rican., Asa Gray Pl. Wright.; R. - Toenieulacans Gilib- Exere. acd uade. Lode 2236. pesci Icon. 
Mant. 3. Sturm Heft 67, Coss. Germ. Fl. p. 11, a "i "Matth. ed. p. 813, £. 2 
G. 13. 1, * f. 4515, uon Bot. Suppl. eii t. 2809. l. " pal. t XE G. AM fis p. 3. 1. 38, p. 784, 
e Pr. bern. Krtb. 188, E 2 e Bauh. (no on eget in leoni M Ls Petiv. CBE d 39, f. 3. 
