406 
Folia superne nitida, saepe in disco maculata, Alabaster globosus. 
Sepala reflexa, pallida, albo marginata, carina viridi. Petala parva, 
florem tamen superantia, spathulata, basi ad apicem ferme trivenoso- 
sulcata; eorum fovea neetarifera per marginem tumidula. Stamina pi- 
stillis longiora, sed pauca; vidi generatim flores pentandros, sed he- 
xandros et heptandros etiam reperii ad Puycerda, vere , eum 
aliquot staminibus eo modo dispositis, ut bini starent contra sepalum, 
quo considerato vix dubitari posset dari flores decandros, et revera de- 
candros deprehendi ad Arreau Vallis d Aure, Pyr. septr. medior., Jul. 
1852; ubi mixtim crescentia reperii individua ferentia stamina septem 
ad undecim; et hoc idem videre mihi contigit ad Ellorio Pyr. Cantabr., 
die 23 Jun. 1853. Stamina 12, ut viderunt Smith, Hooker, Brébisson, 
ego non animadverti. Sed cf. de hoe Roth Tent. Fl. Germ. 2, p. 619 
Obs., Drev. et Hayn. l. c. p. 9. 
Petala generatim quina vidi, sed sena in flore hexandro; sepala 
constanter sena observavi: hic siste et considera duodena stamina horum 
extremum numerum adhue observatum. 
Stigmata omnino sessilia; carpella punctato-rugulosa, obscure tamen, 
neque in vivis strias conspicuas offerentia, quae dein percipiuntur in 
exsiecato.fruetu. Pedunculi fructigeri reflexi. 
R, chrysoplenium Pourr. Herbr. Matr. huc retuli, quamvis ille de- 
claraverit eum speciem mediam inter R. hederifolium et aquatilem. 
Ceratocephalus Moench. Aug. De St. Hilaire in opella Exa- 
men du genre Ceratoc., in Ann. du Mus. d Hist. Nat. de Par. T. 19 (1822), 
p. 463; a Hanunculo non divellendum falsum sustinet genus, ad Mo- 
rison revertendo, ut infra videndum erit. 
Ceratocephalus falcatus (Kentmanni) Pers. Syn. 
Chamaepith. cognat. Kentmanni Cod., ex Gesn. Op. bot. ed. a Schmied. tab. lign. 16, f. 136 (p. 
err. 122). Roch p. 12, n. 1 et Add. corr. p. 1016, DC. Dub. p. 8. Ranunculus falcatus L., Bert. 5, 
p. 569, n. 46 (excls. prolts. Jaeq. A. et Barr. 2.). Melampyr. pusill. luteum incol. Paponesch, Rau- 
wolf Hodoep. P. WE uen Hrt. sice. 133 ex Gronov. Fl. orient. n. 174. Ran. ceratophyllos Moris. Hrt. 
Blesens. (1699) p. et p. 986. De halluein. G. Bauh., pro tempore bene. Reichnb. Icon. C. 13, t. 4, 
f. 4570 Pen. Lob. Adversr. p. 111. Melampyr. perpus. lut. seors, impress., Icon. t. 37, f. 2. Dalech. 
Hist. pl. Lugd. p. 430, f. 1 reaps. pess., Moris. Hist. pl. Oxon. 2, S. 4, p. 440, n. 22, t. 28, f. 22, Barr. 
Ie. t. 375, Boce. Sicil. Mel., p. 28, t. 14, f. 3 N, O. 
© Flor. Mart. Apr. Fruct. Maj. In Pyr. Arag. humilioribus, fide 
Asso. 
Prof. St. Hilaire, analysi acuta, observationibus perdoctis demonstrat 
fallacem Persooni sententiam, qui genus Ceratocephali statuit describens 
fructum hoe modo: « Semina plurima per paria dorso adnata, rostro aci- 
NS ormi » Synops. Pentudr. 1, p. 341. Fructus monospermus, cum 
y: generis /'anunculi speciebus, in intima sui fabrica, identicus est. 
« Genus a Ranunculo potius habitu, quam carpellorum. structura. di- 
paradis » Mey. apud Ledeb. Alt. 2, p. 304. Nec aliter Cesati. 
ussieu in edendo Barrelieri opere duarum specierum distinctionem 
xn oum et in Obs. p. 57, n. 580 simul comprehendit stirpes, quas 
vsu recte separatim proposuerat (Crataegonium etc. Barrel). Non 
- es et, Been Bunge, Reliq. Asiat. Lehm. n. 18, harum specierum 
Fan Fs P i ubrum posuisse, ut de ea vix persuasus erat DC. 
ri - 2, p. 250-1 (qui earum synonyma non intergnovit), sicque Schlecht. 
an. S. 1, p. 6, S. 2, p. 5, 
