414 
D€. Dub. p. 7, Crép. pl. rar. Belg. fasc. 5, p. 11. La Peyr. Herbr. et A. aestivalis 
h^ ed Herbe, , partim; Cosmàrinm autumnale Dulac; Ranune E purpureis np, Her»?r.; Ad. 
hortensis G. Bauh., Eranthemum vulgar e og ngl. Bol. "^ Fl. Lond. ed. Grav. V. 
t. 69, Coss. Germ. Fl. Par. » Ti ie 1s t. 4. $ fl. l. prs rà With t. e " Schk. Ha ib. 
t. 152, Reichnb. Pl. er. C. 4, t. 319, f. 497, LC. 15. 4. m. f. 4021, Garid. pl. Aix p. 396, B 
Dod. St. h. Comm. p. 225, Hist. E jet. E uo. Dod. P. Coron. ed. 1; p. 935, ed. 2, p. 945, "Loi 
Obs. p. 150, f. 1, Icon. t. 283, arl. ..293, j 455. Pempt. p- 260, f. 3, Clus. Rar ; pk 
Hist. 1. 3, p. 336, f. 1, Camer. Epit. T 73 dubia 
(9 Flor. praecipue Jun. Fruct. Jul. Aug 
Legi in Pyr. Catal. humil. ad Gerona, ex 20 Maj. 1851. 
Sapor radicis acris, subamarus, ingratus. Deprehendi petala in he- 
misphaerum conniventia. Sepala basi quidquam pubescentia, quod, ut 
in speciebus huic affinibus, characterem non praebet. Convenit cum 
diagnosi data a Des Moulins, Dordogn. p. 8, rien quod iste dicat 
« petala..... ad ungues nunquam nigro maculata. » Ungues petalorum 
in hac nostra revera nigri non sunt, sed violacei, cum extrema eorum 
parte decolorata. Sed maculam in fundo petali nigram viderunt alii; cf. 
Vill. Dauph., Sm. Engl. Fl., Gaud. l. c. 
Poetarum cum Spach (imo cum antiquis nonnullis ex Pena Lob. 
Advrsr. p. 114, qui monent sub eorum tempore onium Poetarum 
nuncupari), potius quam autumnalem, cum Linnaeo, speciem revera 
aestivalem, imo ferme vernalem declaro; iis indulgendo, qui in hae 
specie vident plantam in quam conversum esse Myrrhae ona canit 
Ovidius Metam. l. 10, v. 503 seq. Pro mea parte quid in mente sua 
versaverit Ovidius clare non percipio e nimium conemna suae plantae 
adumbratione, annuae (si vis, cf. v. 727), flore praeditae sanguineo, 
r 
coronaria, planta revera non annua. In hanc sententiam pronus fuit 
Dodonaeus, quem conferas bin p. 261 et fusius p. 
. boeticus Coss. Notic. pl. now. cr. rar. midi Esp. (1849 Par.) 
p. 25 mihi non videtur a nostra specie legitime distinctus. 
Haec pertimescenda Pea pro Fumaria officinali aegris sup- 
peditata est gravi eorum damno, penes nos in Provincia Ravennati, 
nullo Auctoritatis interventu ; mihi referente, ac plantam demonstrante 
amico Aristide Farini Pharmacopola ad Russ (Jun. 1813 
Hepatica Brunf., Dillen. 
Hepatica nobilis (Plinii? Herbarior.) Volekam. Fl. Norimbrg. (1700) 
p. 208, Weinm. Phytgr. ex Pona 
Violae Calathianae os ? Nat. h. l. M: €. 6, vel 14, cf. dubium jam expositum sub Larger 
verna. Le Grand. Herb. ete. de Raz. Avic. ete. S Paii s 1590] vel Hp par Jean Petit ert. 14 b, f. 
item ex edit. Jacq. p bros H. triloba, Chaix apud Vill. Dauph. 1 (1786 336 . Dnb. A 
».p« 443, n. 1, — 7 n. 1290, dig a Anem. 
Anemone Tamon i- ; Koch zi 
E 130, n. 72 (reje ct. prolat. e Engi. Bot). An. Hep. La Peyr. Herbr. H. americana K Torrey 
ew York et H pee oba DC., AS. Gr.; An. triloba Dule. ‘Flot. 4 t. 610, Schrank n Monac. 
t. 62, Loisel. . genr. Amat * E Sturm Heft 7, Flor. Graec. Sibthrp. C p. 10, t. 513, Schk. 
Handb. 2, t. 150, Dietr. Fl. Bor. v. 4, n. 216, Sv. v. 2, t. 141, Curt. Bot 5 10' Sn, Ke 
Bot. Reg 387, iehnb. Icon. C. 14, t. 47, f. 4642, Sabb. Hrt. Rom. T. 5, 1. 38, Plenck Ic. pl. med 
T. 5, p Epe 492. Dill, Giss.. Appnd. p. 108, t. 5. f. 1 A, B, C. Brunf. Herbr. 4, p. 190, Matth. p. 838, 
amer. Epit. p rag h. p. 519, Cord. Hist. pl. ert. 93 a, f. 2 ex Trag., Cina Pann. A. p. 765 
et p. 766, Rar. pl. Hist. 2, 1 Ó p. xou ink et p. 248, f. 1, add. f. 2 de fl. dupl., Lob. Obs. p. 496, 
Piu. 3 (1749), 1. Ware 3 - 34, f. 1, 2, t. 35, f. 1, Dod. Frum. ete. p. 216, Pempt. p. 579, Weinm. 
9| Flor. Vere. F o a -Jul. ineunte. 
gi í ra Ipas, ad verticem montis Alvadun, die 9 
Jun. 1845. Bao: a Deville e variis Pyr. septr. medior. locis. 
