xS 
n 
g 
LSA 
E 
4 
: 
429 
latioribus, obtusioribus, nec de una stirpis. origine, in loco, ullum mansit 
dubium. Quanti faeiam stipellarum praesentiam aut defectum alibi de- 
claravi. De T. angustifolio L., a Jaequiniano diverso, disceptavit Grenier 
Fl. Jur. p. 8-10. Sed T. lucidum L. Sp. non diversum ab angustifolio 
Jacq., vel cum hoc transitum faciens ad T. flavum vix est quod dubites. 
Th. magn. tert. Dod. Pempt. p. 58, n. 3 meditabundus retuli; num 
majore jure cum DC. et Courtois, D'Avoine et Morren, ad T. glaucum 
Desf. adduci queat, hoc perpendendum erit. Inanitatem specificam Th. 
glauci a Linnaeo, Brotero, Willdenow, declaratam, noviter et solemnius 
confirmat Spach, Suit. à Buff. T. 7, p. 236, qui ne varietatem quidem 
Th. flavi facit, confirmans etiam, pone DC., sub eadem specie Th. va- 
ginatum Desf., vix obstante Desf. Cat. hrt. Paris (1829) p. 208. T. 
glaucum in Pyrenaeis ex La Peyrouse indieatum a DC. et a Duby, 
eorum laevitatis indicium est. 
Th. angustifolium Cord. Hist. pl. ert. 97 b, 98 fig., interpretari a 
quibusdam video, ef. G. Bauh. Pin. p. 337 5, n. 8, pro T. minore, a 
quo meo sensu plurimum recedit; adeo ut mihi videatur propinquius 
huie nostro T. flavo, sub forma, dicamus, typica (latifolia), quamdam 
offerens faciem ab Apio vulgari non dissimilem. 
Thalictrum simplex (Linnaei) L. Sv. et Mant. 
L. Fl. Sv. infr. cit. Koch p. 6, n. 9, Gaud. 3, n. 1250, DC. Dub. p. 4, n. 13, Mey. FI. Hanov. 
exers. p. 4, n. 2. La Peyr. Herbr.; Th. angustifolium Gilibrt. Cat. (Grodn.? in Chl. Lugd. desiderata) 
ex Balb., Th. Costae Timb. Fl. Lyonn., item Fl. d. Wett., ex Mey., Th. agreste Kar., Kir. var.? cf. 
Ledeb. Ross. 1, p. 727. Flor. Dan. t. 244, Reichnb. lcon. C. 13, t. 32, f. 4631 vix (pl. gracilior., 
uciflor.). 
Legi in Pyr. or. ad Capsir, sub Matemale, secus flumen Aude, die 
9 Aug. 1837, et ex eodem loco obtinui a Gautier. Observavi inter 
Cortals et la Llagone; in Valle d' Alp, al Collsacabra. j i 
Rhizoma breviter repens et cum hoc habitus plantae ferme caespi- ` 
tosus. Caules vix glauci, valide striati, indeque sulcati. Folia in infe- 
riore pagina glauca, sub-erecta, non ut in T. flavo patentia, et panicula 
quoque strictior est. Habitus plantae cum flavo comparatus minor, sim- 
plicior, gracilior et contractior. i : uer : 
Ludunt folia plus minus angusta, ita ut interdum iis T. angusti- 
folii L. Sp. ed. 1, p. 546, n. 9, sive galioidis Pers., Fries., Koch (cf. 
Gren. Jur. p. 8-10) appropinquent. Imo fuerunt auctores, qui harum 
stirpium affinitatem nimiam esse contenderent, veluti si T. angustifolium 
L. esset ad simplicem idem ac T. angustifolium Jacq. ad flavum ; cf. 
Gmel. Bad. Als. 4, p. 422, Wallr. Ann. Bot. p. 74 sub. n. 145, Grenier 
Cat. Doubs (1843) p. 9-10; Schultz. F. Arch. Fl. Fr. Allmqn. p. 51 
et p. 85 et p. 120, Neilr. Diagn. Hungr. Slavn. (1867) p. 2. 
Modo citata, cum Meyer, Reichenbachii figura, vix cum mea planta 
quadrat, adeo e strictius conjuncta planta cum MGR vi- 
detur: porro stirpi meae melius conveniret altera Reichenbachi figura 
sub Th. Bauhini nomine inspicienda, l. c. t. 40, f. 4636, quamvis nec 
