XX VERSLAG. 
teiten van C, sylvarum aan; eene dezer verscheidenheden vertoont 
zeer veel gelijkenis met C. lutea, d. i. de vrouwelijke wesp 
der op wilg levende C. saliceti Zadd., «aber das Charakterische 
der /utea, die stark filzige Behaarung, welche überall den Brust- 
kasten und namentlich das Schildchen bedeckt, vermisst man». 
De uit de beukenlaive gekweekte bladwesp herinnert in menig 
opzicht aan deze op Zutea gelijkende varieteit van sy/varum, welke 
verscheidenheid, volgens Snellen van Vollenhoven (Tijdschr voor 
Entomol. XVII, blz. 37), nog niet in ons vaderland is waar- 
genomen. 
Door den heer Brants was Spreker opmerkzaam gemaakt, dat 
in Ratzeburg’s Forst-Insecten, UI, Tab. 3, eene afbeelding voor- 
komt, welke veel gelijkt op de wesp uit de beukenlarve verkregen. 
Zij draagt daar nog den ouden naam van C. variabilis Klg. en er 
wordt bij vermeld, dat de larve op berk leeft. Ook in Panzer’s 
Deutschlands Insecten, Piezata, XI, n°. 101, komt eene afbeelding 
voor, welke eenige gelijkenis met onze wesp vertoont; zij heet 
daar Tenthredo lutea of Cimbex lutea, die grosse gelbe Blattwespe. 
In de beschrijving wordt o. a. gezegd: «Antennis clavatis luteis, 
abdominis segmentis plerisque flavis.... Habitat in Salice, Betula, 
Alno (?)». 
Deze afbeeldingen gaan, ter vergelijking, onder de aanwezigen 
rond (waartoe de heer Brants welwillend de werken uit zijne 
bibliotheek ter beschikking had gesteld), alsmede de afbeelding 
van C. lutea in het Tijdschr. voor Entomol. dl. XIII, pl. 3. 
Aangezien de vraag, of ©. Fagi al dan niet specifiek onder- 
scheiden is van C. sylvarum, alleen door vergelijking van talrijke 
exemplaren uit te maken is, houdt Spreker zich aanbevolen voor 
toezending van Cunbex-larven der beuken, en wijst er bovendien 
op, dat de vrouwelijke wespen uit deze larven tot dusver zeer 
zelden zijn waargenomen. Brischke en Zaddach vermelden wel 
p. 46: «Drewsen soll (mach Dahlbom) aus Larven, die er von 
Buchen sammelte, erzogen haben ein Weibchen der C. lutea und 
ein Weibchen ähnlich der gefleckten Varietät von C. Betulae» 
(syn. sylvarum), — maar geven op p. 36 aan: « Erzogen wurden 
