VERSLAG. XLIII 
Waaiervleugelige insecten (Strepsiptera). Hij beveelt zijnen mede- 
leden aan, om deze uiterst zeldzame, kleine insecten in het oog 
te houden, daar wij nog weinig weten, welke soorten daarvan in 
Nederland voorkomen. Gelijk bekend is, zijn het insecten met ru- 
dimentaire, opgerolde voorvleugels, groote, in de lengte opvouw- 
bare achtervleugels en weinig ontwikkelde monddeelen. De wijfjes 
hebben noch vleugels, noch pooten, en leven, even als de larven 
en poppen, parasitisch in het lichaam van Hymenoptera, 
Spreker laat een exemplaar , benevens eene afbeelding, zien van 
de meest bekende soort, Xenos vesparum Rossi, en geeft een kort 
overzicht van de litteratuur dezer insecten-orde. 
De uitgekomen mannetjes zoeken, vliegende en kruipende, vooral 
met de vleugels trillende, de wijfjes op en leven slechts weinige 
uren. Zij bezitten een zeer ontwikkeld copulatie-orgaan, waar- 
mede zij de eerst gesloten, rugstandig geplaatste genitaal-opening 
van het wijfje openen. De gestylopiseerde Hymenoptera, waarvan 
Spreker een Polistes en een Halietus ter bezichtiging laat rond- 
gaan, vertoonen duidelijk tusschen de abdominaal-ringen de popjes. 
Enkele geslachten der Strepsiptera komen in Europa voor, waar- 
van twee alleen uit Engeland bekend zijn. De beste wijze van 
onderzoek is, om een aantal gestylopiseerde Hymenoptera, (Andrena- , 
Halictus-, Bombus- en (?) Vespa-soorten) , te verzamelen en zoo 
lang mogelijk in het leven te houden; wellicht treft men dan ook 
mannetjes aan. 
De heer Snellen deelt, namens ons medelid Dr. Lycklama 
à Nyeholt te Rotterdam, — die tot zijn leedwezen verhinderd is 
de vergadering bij te wonen, — in de eerste plaats mede, dat deze 
reeds den 20 December 1891 een man van Phigalia pilosaria W. V. 
bij Rotterdam heeft gevangen, terwijl geen vroegere vliegtijd wordt 
opgegeven dan Januari en de meeste exemplaren in Februari uit- 
komen. Vervolgens, namens hetzelfde lid, dat, hoe ongunstig de 
zomer van 1894 ook voor de entomologie is geweest, het hem 
toch is mogen gelukken om voor de fauna van Nederland een nieuwen 
dagvlinder te ontdekken, namelijk Argynnıs Ino von Rottenburg, 
