IV VERSLAG. 
te lande bij het meer ontwikkelde deel des volks algemeen werden 
verbreid, dan is zulks wel vooral te danken aan onzen ontslapen 
collega. Doceerend en schrijvend, waren Darwin’s werken zijn lieve- 
lingsonderwerp en commenteerde hij die met vuur en overtuiging. 
«Ook onzen collega K. N. Swierstra, — sedert 1874 lid 
der Vereeniging en belast met den post van Conservator bij het 
zoologisch genootschap Natura Artis Magistra te Amsterdam, — 
zagen wij met leedwezen op 18 April jl. door den dood uit ons 
midden weggenomen. Nauwelijks eene zomer- of wintervergadering 
verzuimde hij bij te wonen en dikwijls deed hij daarop eenige 
kleine mededeelingen over entomologie. Bijdragen van zijne hand 
ontving het Tijdschrift echter niet, met uitzondering van ééne, 
wier publicatie hij intusschen niet mocht beleven en die in de 
laatste aflevering van het loopende deel zal verschijnen. Swierstra, 
daaraan twijfel ik niet, zal bij ons steeds in aangenaam aandenken 
blijven. 
«Vervolgens verloren wij ook nog door den dood ons gewone 
lid Mr. M. ’sGravesande Guicherit te Delft, die zich met 
de studie der Coleoptera, vooral exotische, bezig hield en, behalve 
in den laatsten tijd, de zoo gezellige bijeenkomsten der Haagsche 
entomologen, op aansporing van ons medelid Maitland in het 
leven geroepen , getrouw bijwoonde. Hij overleed 30 September 1890. 
«Eindelijk ontviel ons den 18 December 1890 Mr. W. J. C. 
Putman Cramer te Velp, vader van ons correspondeerend lid 
A. W. Putman Cramer te Brooklyn. Lang in Noord-Amerika 
gewoond hebbende, haastte hij zich zijne belangstelling in onze 
Vereeniging te toonen, door bij zijnen terugkeer in het vaderland 
zich bij haar aan te sluiten. 
«Tegenover deze verliezen staan echter ook, gelukkig, aanwin- 
sten. Sedert de laatste zomervergadering traden als gewone leden 
toe de heeren Dr. C. L. Reuvens, Conservator bij ’s Rijks Museum 
van natuurlijke historie te Leiden, H. F. Nierstrasz te Rotterdam, 
J. F. Heemskerk te ’s Gravenhage, P. J. M. Schuyt te Rotterdam 
en GC. J. Dixon te Kralingen. Onnoodig te zeggen, dat wij hun 
een hartelijk welkom toeroepen. 
