18 AANTEFKENINGEN OVER 
tubercle», Maar de vlakke thorax, het vlakke achterlijf en de 
volledig met de Noctuinen-teekening versierde voorvleugels van 
Chorizagrotis duiden volstrekt niet op werkelijke verwantschap met 
Metecia. 
15. Plusia Oxygramma Hübn. (Geyer) Zutr. 
fig. 769, 770, Ates Hundert, p. 37 (1832). 
Deze P/usia wordt door Geyer, den voortzetter der Hübnersche 
Zuträge, afgebeeld en beschreven als uit Georgie, Noord-Amerika, 
en ook door Guenée, Noctuél. Il, p. 350 beschouwd als eene 
Noord-Amerikaansche soort. Hij voegt echter bij zijne beschrijving 
deze woorden: «La collection de la Compagnie des Indes (te 
Londen) possède une femelle qui différe un peu des individus 
ordinaires; elle est d'un ton plus uni et le signe est beaucoup 
plus long et presque linéaire. Je ne puis croire qu’elle vienne de 
Java». Ik wel, want Mr. Piepers zond verscheidene gave exem- 
plaren van daar; ik heb er 8 voor mij. Daarentegen hebben de 
nieuwere Noord-Amerikaansche schrijvers over Noctuinen nooit van 
authentiek Amerikaansche voorwerpen melding gemaakt. Ik geloof 
dus niet te dwalen met aan te nemen, dat Geyer, zooals niet 
zelden bij hem en Hübner in de Zuträge en de Exotische Schmet- 
terlinge het geval is — men denke slechts aan Crinodes Sommeri, 
die van Java komt, niet van Zuid-Amerika (zie Ritsema, Eutom. 
Monthly Mag. 1872, p. 94 enz.) — een verkeerd vaderland 
heeft opgegeven en dit wellicht uitsluitend in Zuid-Azie (Java, 
Ceylon) is te zoeken. 
De soort variëert overigens eenigszins, vooral in de breedte van 
het lichte middenteeken, waarvan ook wel het middenstuk geheel 
verdwijnen kan; alleen begin en einde zijn dan nog te onder- 
scheiden. Eene zoodanige variëteit is: Abrostola Nubila Moore, 
Lepidoptera of Ceylon, p. 549, pl. 214, fig. 5. Oxygramma is 
overigens volstrekt geene Abrostola Treits. (Plusia A Lederer), 
want de voorvleugels zijn, zooals ik aan geheel gave en frissche 
exemplaren zie, volkomen glad beschubd en hebben een zeer 
