THAMNONOMA WAVARIA L. VAR. 25° 
vleugels vier donkerbruine, bijna zwarte vlekjes, doch niet zoo 
sterk uitgedrukt, het vierde vlekje is zelfs zeer flauw. De donkere 
slippen, welke bij den type de drie dwarslijnen vertegenwoordigen, 
zijn bij de varieteit ineengevloeid en werkelijke lijnen geworden, 
terwijl ook de richting veranderd is. De V-vormige teekening op 
de dwarsader, het eigenaardige kenmerk van den type, is geheel 
verdwenen; slechts een dik, langwerpig, donker middenteeken is 
overgebleven. De achtervleugels toonen geen merkbaar verschil. 
De vraag, die zich nu hierbij voordoet, is: waaraan is deze 
afwijking toe te schrijven? Kan zij een gevolg zijn van den kou- 
den, natten zomer en is zij dus toevallig, of zal zij zich uit- 
breiden en ontwikkelen ? Ziedaar vragen, waarover de tijd uitspraak 
zal moeten doen. Intusschen zij de aandacht van alle Lepidopte- 
rologen op dit onderwerp gevestigd. 
NASCHRIFT 
DOOR 
BG dark SONG LL N 
De door den heer de Vries waargenomen varieteit van Thum- 
nonoma Wavaria komt ook mij merkwaardig voor en verdient 
alleszins dat er de aandacht op wordt gevestigd. De zoogenaamde 
schaduwlijn, die zich tusschen de eerste en tweede dwarslijn der 
voorvleugels bevindt, is meer wortelwaarts geschoven dan bij den 
type. Daardoor staat het verdikte, bruinzwarte begin van die 
lijn niet boven het middenteeken en is er niet mede ineenge- 
vloeid en de lijn gaat ook verder niet, aanvankelijk verdikt, over 
het middenteeken heen. Zij is nu vrij nabij de eerste dwarslijn 
geplaatst en toont eene neiging om er in het midden mede ineen 
te vloeien. 
Ik bezit een dergelijk voorwerp uit eene bij Rotterdam ge- 
