62 VERZAMELEN EN CONSERVEEREN 
meer dan 4 uren gaans. Zij bestond in hoofdzaak uit boomen, die 
mijne jongens #alik-angin noemden. Bij later onderzoek in ’s Lands 
plantentuin te Buitenzorg bleek mij, dat deze tot de Euphorbiaceae 
behoort en hoogstwaarschijnlijk de Plagianthera oppositifolia is. 
Eene tweede boomsoort, door den inlander Koppo-Koppo genoemd, 
lokt in den bloeitijd mede vele kevers tot zich. Deze boom behoort 
tot de Myrtaceae, en is naar alle waarschijnlijkheid Jambosa densi- 
flora. Niet altijd heeft men gelegenheid, ook al ziet men zulke 
boomen, er nut van te trekken; ze staan dikwijls op onbereikbare 
plaatsen, of men kan met geene mogelijkheid bij hunne bloemen 
komen. Grooten dienst bewees mij in deze gevallen het vlindernet. 
Dit werd op een langen bamboe-stok gestoken en dan was ik soms in 
staat de bloemen te bereiken. Gelukte dit niet, dan klommen mijne 
jongens naar boven, maakten met hun mes in de bladerkroon 
openingen, door takken weg te nemen, en waren dan op deze wijze 
in de gelegenheid, om met hun net weg te vangen wat ze konden 
krijgen. Hadden ze het eenige malen langs en door de bloemen 
gehaald, dan werd hun net door een ledig vervangen en zij bleven 
bedaard in den boom hunne strootjes rooken, in afwachting, dat 
er zich op de bloemen weer genoeg kevers zouden vereenigd hebben, 
Toen ik van bloem-contrasten sprak, had ik het oog op eene 
plant tot de familie den Rubiaceae behoorende, De bloemen hebben de 
eigenaardigheid, dat een harer kelkbladen zeer sterk ontwikkeld 
en geheel wit gekleurd is, die bij de levendig roode kleur der bloemen 
scherp afsteekt. Hierop strijken groote Orusthoptera’s neer; ik ving 
op deze planten mijne exemplaren van 0. Pompejus en 0. Amphrysus. 
Heeft men nu eene plek gevonden, waarop die plant voorkomt, 
dan is het eenvoudig eene quaestie van tijd, om in het bezit van 
voldoende vlinders te komen. Men blijft er zelf of laat er bij wacht 
houden, om allen, die er op neerstrijken, te vangen. 
Nog eenige andere boomen leveren den entomoloog rijken buit, 
nl. zulke gewassen, die op gewonde plekken een zoetachtig sap 
doen vloeien. 
In de eerste plaats dient hier de Arengpalm genoemd te worden, 
waaruit de inlander, door den bloemstengel af te snijden, het suiker- 
