158 BIJDRAGE TOT DE KENNIS DER PYRALIDINA. 
Botys Lederer !). Anemosa Pryeri Butler, l. c., wordt dan ook door 
Meyrick, Trans. Ent. Soc. of London 1888 p. 225, tot het genus 
Meeyna Gn. = Botys A, Led. gebracht. 
Wat nu roseobrunnea Warren aangaat, zoo bezit deze soort ver- 
scheidene kenmerken, die haar van Botys A scheiden. (Botys B 
Lederer zonder ik met von Heinemann als genus Hurycreon af). 
De binnenrand der voorvleugels heeft namelijk een schubbentand, 
het voorhoofd steekt puntig uit, weinig minder dan bij £mprepes 
Lederer, ader 4 en 5 der achtervleugels zijn, doch alleen bij den 
man, gesteeld, en de sprieten hebben een lang en dik wortellid, 
terwijl de verdere leden bij den man driekant zijn. Voorts zijn de zeer 
spilse palpen bijna driemalen zoo lang als de kop. Een en ander 
verbiedt de opname in de drie naast verwante genera Potys, 
Eurycreon en Emprepes. Ik sla dus de vorming van een nieuw, 
onder den naam Dicepolia voor, naast Æmprepes te plaatsen. 
De sprieten zijn overigens bij beide sexen bewimperd, ruim drie 
vijflen zoo lang als de voorvleugels, bij het ¢ draadvormig, de 
palpen snuitvormig, tweekleurig, leverbruin en wit, de bijpalpen 
lang, de zuiger opgerold, de oogen duidelijk, ook de bijoogen. 
Vleugels normaal gevormd, de voorvleugels spits, hun schubben- 
tand duidelijk; ook nabij den staarthoek heeft de man eene langere 
beschubbing langs den binnenrand. Het aderstelsel is, met uitzon- 
dering van de afwijking, bij den man, wat betreft de aderen 4 
en 5 der achtervleugels, dat van Botys, en dus ook ader 11 der 
voorvleugels schuin; de pooten zijn regelmatig gevormd, zonder 
verdikking der mannelijke achterschenen, die men zelfs iets kort 
kan noemen. Ook het achterlijf levert niets bijzonders op. 
Op de specifieke beschrijving heb ik geene aanmerkingen. Terecht 
stelt de heer Warren in het licht, dat beide dwarslijnen der voor- 
vleugels zeer weinig gebogen zijn. 
1) Ik zeg Botys Lederer. Wat Botys Schrank is, is vrij wel van belang 
ontbloot, en beschouwingen daarover zijn bij de studie der Pyralidina zonder 
eenig nut. Zie ook Dr. Rebel, Stetf, Ent. Zeit. 1891, p. 103 en volg. 
