BIJDRAGE TOT DE KENNIS DER PYRALIDINA. 167 
eind der mannelijke achterschenen en die van eene wijziging in 
het aderstelsel der voorvleugels, mede alleen bij den man voor- 
komende en ook niet door Guenée gezien. 
Na deze duidelijke en volledige uiteenzetting, door twee voorname 
Lepidopterologen, van de kenmerken onzer twee Pyraliden , — die, 
ondanks hare overeenstemming in kleur en teekening, toch inderdaad 
zoo sterk verschillen , dat Lederer’s opmerking « Lomoptropa costiflexa- 
lis weicht so sehr von der vorigen (7yres) ab, dass sie trotz aller 
Aehnlichkeit in der Zeichnung, vielleicht gar nicht in ihrer Nahe 
gehört» gegrond mag heeten, — zou men meenen dat althans aan 
eene herleiding tot ééne species nimmermeer sprake kon en mocht 
zijn. Intusschen is die bijeenvoeging niet alleen weder geschied 
door den heer Moore, in de Lepidoptera of Ceylon, maar dadelijk 
is dit voorbeeld, waartoe Guenée’s min of meer onregelmatige, 
hierboven aangehaalde beschrijving ten minste aan Moore tot op 
zekere hoogte aanleiding kon geven, zonder nader onderzoek of 
toelichting door een paar vervaardigers van Catalogi blindweg ge- 
volgd. Ik heb die fout hersteld, in mijn Catalogue of the Pyrali- 
dina of Sikkim (Trans. Ent. Soc. of London, 1890 p. 617), doch 
meen dat het niet overbodig mag heeten, wanneer ik op deze zaak 
opnieuw de aandacht vestig, hoofdzakelijk als inleiding tot de be- 
schrijving eener nieuwe soort van het genus Zomotropa, die Mr. 
A. Brants mede zoo goed geweest is voor mij af te beelden. 
Deze soort, waarvan ’s Rijks Museum van Natuurlijke Historie 
te Leiden een vrij gaven man bezit, die eene vlucht heeft van 46 
mm. (mijne drie mannen van costiflexalis zijn 44-42 mm.), 
heeft, even als de verwante soort, draadvormige sprieten (fig. 10), 
die goed drie vierden zoo lang zijn als de voorrand der voorvleugels; 
zij zijn ook uiterst kort bewimperd maar hebben nog op ieder lid 
een langer haar, dat bij cost: flexalis wordt gemist; de palpen zijn 
opgericht, gebogen, half wit en grauwbruin; de thorax, die be- 
schadigd is, vertoont sporen van gele langslijnen. Schedel bruin- 
grijs, fijn wit gerand. De voorvleugels zijn aan den wortel smaller, 
naar achteren iets meer verbreed dan bij costiflexalis, de binnen- 
rand is bochtiger. Hunne grondkleur is niet eentonig paarsgrijs, 
