170 BIJDRAGE TOT DE KENNIS DER PYRALIDINA, 
(Megaphysa) Guenée, Delt. et Pyr. p. 215 met de afbeelding die 
Lederer onder denzelfden naam geeft, doet zien, dat beiden niet 
tot ééne en dezelfde soort behooren, maar duidelijk tot twee. De 
majoralis van Lederer moet dus nieuw benoemd worden. Beide 
species heb ik voor mij. 
Guenée noemt de franje der achtervleugels «blanche , entrecoupée 
de noir». Lederer teekent haar, zooals zij ook bij zijne majoralis 
is, geheel wit af. Vervolgens zegt Guenée, dat de «ligne commune 
est plus fortement coudée aux supérieures» — bij Lederer is dit 
omgekeerd en de lijn der voorvleugels slechts uiterst flauw gebogen ; 
bij mijn exemplaar is zij zelfs geheel recht, Vervolgens spreekt 
Guenée van een «ton brun délayé, entre les 1 et 1» (ader 5 en 
6) — inderdaad aanwezig — waarvan bij Lederer’s afbeelding en 
soort niets le zien is. 
Verder noemt Guenée de dwarslijn op de onderzijde der achter- 
vleugels zeer juist: «presque maculaire», — bij Lederer’s soort is 
zij onafgebroken dik. Eindelijk zijn borst en buik bij majoralis 
Guenée vuilwit, bij Lederer’s soort citroengeel. Ook is bij de laatste 
de voorvleugelpunt scherper, meer omgebogen en het geel van 
palpen, kop, thorax en voorvleugels bij izflewalis vuriger dan bij 
majoralis. 
Beide hier genoemde soorten komen in Braziliè voor. 
13. Gen. Epherema nov. g. 
Ader 8 der achtervleugels met 7 verbonden; 3—5 der voorvleugels 
ongesteeld uit de middencel; voorrand der achtervleugels uitge- 
sneden, niet zoo sterk als bij Zerastia, maar toch zeer duidelijk. 
Voorhoofd vlak; palpen opgericht en gebogen, smaller dan de 
helft der doorsnede van de vrij groote, uitpuilende oogen, glad 
beschubd, iets langer dan de kop, het eindlid weinig langer dan 
een derde van lid 2, rolrond, kort gepunt. Bijpalpen zeer klein, 
draadvormig. Zuiger lang, opgerold. Bijoogen aanwezig. Aangezicht 
iets smaller dan de oogen. Sprieten drie vijfden zoo lang als de 
voorvleugels, dun, met iets hoekige leden; het wortellid vrij dik 
