De eigenlijke schrijvers van het werk zijn op den titel niet genoemd 
en in de voorrede, waar de dooden — (Kuhl, van Hasselt, Boie 
en Macklot) — worden betreurd, naauwelijks herdacht. De namen 
der schrijvers, namelijk, der natuuronderzoekers, welke de bouw- 
stoffen tot dit werk hebben vergaderd, zijn P. W. Korrtuars en 
S. Mürrer. 
Slechts op eigene krachten steunende, had ik mijne natuurkun- 
dige nasporingen op Java aangevangen in hetzelfde jaar, waarin 
ik als officier van Gezondheid bij het Indische Leger voor het 
eerst den bodem van het eiland betrad; ik had de wetenschap, 
die ik beoefende, gedurende een twaalftal jaren aldaar als mijn 
heiligdom gekoesterd en geëerd, — langs eenzame , nog ongebaande 
wegen had ik de bergen en de wouden dier heerlijke Soenda- 
eilanden doorkruist, zonder dat een andere wegwijzer mij ter 
zijde stond, dan liefde tot de wetenschap, geestdrift voor de 
zaak, die ik mij ten doel had gesteld, — is het dan niet natuurlijk 
te achten, dat ik ook hier, in Nederland, de beschikking wenschte 
te behouden over de bouwstoffen door mij verzameld, zelf de 
uitgave wilde leiden van dat gedeelte, hetwelk voor de pers was 
gereed gemaakt. 
Deze handelwijze was, naar het scheen, niet geheel en al over- 
eenkomstig de grondregelen van-andere natuuronderzoekers. 
Wel zagen zij hunne pogingen, ter verhindering van de uitgave 
van dit werk, mislukken, zij werd er echter door vertraagd. 
Toen Zijne Excelentie de Vice-Admiraal CG. B. VAN DEN BOSCH 
de portefeuille van het Ministerie van Koloniën in handen had ge- 
nomen, eerst toen mogt het mij gelukken een voldoend vertrouwen 
in te boezemen, een hoofdvereischte, om de publicatie van een 
wetenschappelijk werk van eenigen omvang, gelijk het onderhavige, 
hier te lande tot stand te zien brengen. Doch, helaas! deze ver- 
dienstelijke zeeofficier wandelt niet meer in.ons midden, en de 
uitdrukking mijner dankbaarheid kan zijn oor niet meer bereiken. 
Zij echter, die zich mogen verheugen in de verlenging hunner 
dagen, zij zullen mij wel willen toestaan, dat ik mij van den 
aangenaamstèn aller pligten kwijt: de openlijke betuiging aflegge 
der erkentelijkheid, die ik aan hen schuldig ben. Mijn eerbiedigsten 
