15 
treed ik voor de gastvrije hut der Javanen, terwijl nog eene diepe 
stilte rust op de oorspronkelijke wouden, die mij van ronds- 
omme insluiten, — hoog boven mij in de lucht ijlen zwermen van 
Kalong’s klapwiekend terug naar de landstreek, waar zij des 
daags hun verblijf houden, — allengskens komt leven en bewe- 
ging in het loofgewelf der wouden, paauwen heffen hun luid 
gekrijsch aan, apen hervatten hun levendig spel en doen de echo’s 
der bergen ontwaken door hun morgenlied , — duizenden van vogelen 
vangen hun gekweel aan en vóór nog de zon den oostelijken hemel 
kleurt, gloeit reeds de majestueuze top van gindschen berg in goud 
en in purper, — uit die hoogte blikt hij mij aan als een van 
ouds bekende, — mijn verlangen klimt en reikhalzend zie ik uit 
naar den dag, waarop ik zal kunnen zeggen : zijt gegroet, gj bergen! 
Leiden, 
November, 1851. _ DE SCHRIJVER. 
