104 
knappende vuur, wanneer des morgens vroeg een kleed van sneeuw- 
witten nevel het plateau overdekt; — op Java siert het groen der 
Sawahvelden heinde en verre de vlakten en met vreugde treedt 
de noeste landman voôr de deur zijner woning, ten einde zich te 
verkwikken in de koele morgenlucht, alvorens de steeds hooger 
rijzende zon haren gloed heeft medegedeeld aan alles wat hem 
omringt; — hier brengt slechts de koele zeewind, die zich om- 
streeks het middaguur verheft, eene verkwikking aan; hij ruischt dan 
door de toppen der Kokos- en Pinangpalmen, die bij duizenden 
de vreedzame hutten der inboorlingen beschaduwen en allerwege 
kleine boschjes vormen; elk dier boschjes is een dorp, die ontel- 
baar, als oasen, in de rijstvelden verstrooid liggen; — ginds in 
Tobah suist de wind door dennenwouden! (Pinus Merkusii de Vr.) 
die op de bergen rondom het plateau groeijen, en geen enkele 
boom werpt zijne schaduw op de vlakte, waarvan de eentoonig- 
heid door geen heuvel, door geen steen zelfs wordt afgebroken. 
Slechts dorpen van geringen omvang liggen eenzaam, hier en 
daar verstrooid, op dit plateau. De zwarte, spits toeloopende gevels 
der hutten vormen een scherp kontrast met het lichte, vale groen 
der vlakte, zij doen zich somber en treurig aan het oog voor. — Een 
blaauwachtige rook ligt als een nevel boven deze hutten. Geen 
enkele boom dekt ze met zijne schaduw. Geen Kokos-, geen Pinang-, 
of Arengpalm verheft hier zijne bladerenkroon. Binnen geene enkele 
omheining ruischt de wind door de bladeren van den Pisang; door 
geen groenen akker wordt zij omzoomd. — Kaal en zwart als 
de Arengvezels (idjoe), die dezelven tot dak strekken, en verlaten 
als de hoogvlakte zelve, doen zij zich vóór aan het oog des be- 
schouwers. 
Slechts dan wanneer hunne woningen door palissaden en grachten 
zijn omringd, achten de bewoners dezer landstreek zich veilig; 
niet dan met de wapenen in de hand durven zij hunne akkers 
betreden, wier gering getal bijna uitsluitend wordt gevonden op 
den bodem der kanaalvormige beekkloven. 
Eenzaam, afgezonderd, wantrouwend jegens ieder, bijna zonder 
eenig verkeer met elkander, brengen de Battaërs hunne dagen door. 
Gering is de hoeveelheid rijst, die zij bouwen in Sawah’s, door 
