122 
tot het beschouwen van de bijzondere deelen der hoogte-kaart. 
Op deze hoogte-kaart zijn de punten, alwaar de twee stroomen 
Tji-Tandoei en Sërajoe, — aan de beide uiteinden, het westelijke 
en oostelijke einde van het vóór de kust liggende eiland Noesa 
kambangen, — hare uitwatering in zee hebben, aangewezen door 
het teeken, dat wij hebben aangenomen ter aanduiding van 
«strand.» Beide centraaldalen bezitten eene groote overeenkomst 
met elkander; zij hebben echter in hun bovenste gedeelte eene 
bijna tegenovergestelde rigting, want het dal, waardoor de Tji- 
Tandoei stroomt, strekt zich uit naar het oost-zuidoosten, terwijl 
het Sëérajoe-dal naar het west-zuidwesten is gerigt; in een verder 
gedeelte van hunnen loop, wenden zich beide rivieren zuid- 
waarts heen. 
Noordwaarts van dit laatstgenoemde dal verheft zich allengs de 
hoogste centraalketen van het gansche eiland, die, welke den 
vulkaan Slamat met den Diëng verbindt. Zij bestaat niet uit veel- 
voudige jukken, gelijk het geval is met het gebergte aan de weste- 
lijke zijde des Slamat, dat zich uitstrekt van Malémbong tot aan 
Pêétoegëran; zij vormt daarentegen een enkelvoudig bergjuk , dat naar 
de zuidzijde in terrassen afdaalt, en, eindelijk breeder wordende, 
overgaat in de zeer oneffene, met heuvelen bedekte voorsprongen, 
waarop de dorpjes Batoer, Pägoendangan en Karang kobar tusschen 
aanplantingen van thee en tabak zijn gelegen. 
Het hoogste, oostelijkste gedeelte van het Diëng-gebergte, de 
Goenoeng-Praoe, vereenigt zich in eene zuidoostelijke rigting met 
een. halfkringvormig juk, «Goenoeng-Tèlèrep» geheeten, dat met 
den Sèndoro, gelijk deze met den Soembing aaneenverbonden is. 
Doordien, namelijk, de naar elkander gekeerde hellingen dezer 
kegelbergen tot hooge bergzadels inéénvloeijen, zoo ontstaat ten 
gevolge daarvan eene dier dwars-vulkaanrijën, waarvan wij vroeger 
reeds met een woord hebben gesproken , welke van het noordwesten 
naar het zuidoosten gerigt is. Uithoofde de beschouwer, het oog 
op het profiel slaande, den blik naar het noorden rigt, zoo ziet 
hij in eene schuinsche rigting op de lengte-as dezer vulkaanrij. 
Zij vormt de westelijkste grens der residentie Kadoe, — van een 
wijduitgestrekten, schoonen dalbodem, aan welks oostelijke zijde 
