155 
Aan den zuidelijken voet des D.-Loeboe radja bereikt de weg 
zijn hoogste punt; hij overschrijdt aldaar het begin der bergketen, 
welke zich van dit punt naar het zuidoosten uitstrekt , en waar- 
van wij de voortzetting op onze kaart hebben aangeduid. Men ziet 
dezelve alhier bijna in de lengte, dewijl ons profiel in eene zuid- 
oostelijke rigting loopt. Deze keten begrenst het dal aan zijne zuid- 
westelijke zijde. Uithoofde eene dergelijke keten in eene evenwijdige 
rigting met deze aan de tegenovergestelde , noordoostelijke zijde 
van het dal oprijst, waarvan wij hier op onze kaart slechts de 
scheef gezigte doorsnede hebben kunnen afteekenen, ter plaatse 
waar de weg over haar heenloopt en het punt ligt, dat Goenoeng- 
Toea of Boekit-Simardona heet, — 200 volgt hieruit, dat de dal- 
bodem, die zich van hier, van den zuidelijken voet des Loeboe 
radja, als het noordelijke begin van het groote parallel-dal van 
Midden-Soematra dagreizen ver naar het zuidoosten in de lengte 
uitstrekt, ter wederzijde door bergketenen wordt begrensd. Zijn 
vlakke bodem, waardoor de Aik-Batang angkola stroomt, vormt 
het schoonste gedeelte van Angkola , waartoe de noordelijke streken 
van het dal behooren. Doch ook op dezen wijd uitgestrekten , 
schoonen dalbodem treft men ter naauwernood een paar ellendige 
dorpjes aan, wier bewoners hunne Djagon(maïs-)velden met 
moeite kunnen beschutten tegen de verwoestingen, aangerigt door 
de olifanten, die des nachts de wouden der berghellingen verlaten. 
Ook hier is de bevolking des lands, tot op geringe overblijfselen na, 
door den krijg verdelgd geworden. En zet men zijn togt nu over 
de hoogten , begroeid met Baeckea-struiken (welke zeer veel overeen- 
komst hebben met de boomachtige heide, Erica arborea) in eene_ 
oostelijke rigting, naar Pértibi, verder voort, dan ontmoet het 
oog slechts Alang alang en ontwaart men voor zijnen blik niets 
dan eene graswoestijn, welke zich eentoonig, onafzienbaar ver 
in het nevelachtige verschiet uitstrekt. Verzengend heete stra- 
len schiet de zon op deze bruinachtig gele Alang-zee, terwijl 
slechts een eenzaam rookwolkje, dat hier en daar in de lucht 
opstijgt, den reiziger verkondigt, dat menschen deze vlakte bewonen. 
