157 
Batavia, uit aangeslibd land bestaat; dit is echter niet het ge- 
val met het westelijke gedeelte van Noord-Bantam, doch deze 
alluviaalbodem zou niet kunnen gevormd zijn geworden, ware het 
niet, dat de tertiaire basis tot op zekere hoogte ware opgedreven 
geworden, ten gevolge waarvan eene ondiepe zee was ontstaan. 
Deze alluviaalbodem toont ons de ligging van het submarine 
gedeelte der formatie, welke zich in eenen evenwijdige rigting 
voortzet ten opzigte van de oostelijke, drooge helft der noordelijke 
zone, waarin onze neptunische formatie boven den spiegel der zee 
rees; zij strekt zich uit van Madoera tot aan Dëmak, in de nabij- 
heid van Samarang, zuidwaarts voorbij haren randvulkaan, den 
G.-Moerio. 
Twee verheffingszonen, die over eene uitgestrektheid van ruim 
25 lengte-graden (1) evenwijdig ten opzigte van elkander voort: 
loopen «en haar karakter onveranderd blijven behouden, doen zich 
duidelijk aan het oog voor; ja, het parallellismus, dat wij opmer- 
ken in de ligging der eilanden Karimon djawa, Loebok en der 
Salajër-eilanden , met betrekking tot de lengte-as van Java, doet de 
veronderstelling geboren worden, dat er nog eene derde, meer 
noordelijk liggende verheffingslijn bestaat, welke onder den spiegel 
der zee ligt. 
Na deze korte uitweiding, waartoe ing der lijnregte ver- 
heffingszonen ons aanleiding gaf, keeren wij terug tot de behandeling 
van ons vorig onderwerp , namelijk , de laag gelegene , vlakke berg- 
strook, welke oprijst aan den noorder kant der Kali-Solo en het 
noordelijke strand van onzen binnen-zee vormd, boven wier spie- 
gel hij zich slechts tot eene geringe hoogte verheft. 
Het zuider strand, de voet der gebergten, die zich in vele even- 
wijdige rijën nevens elkander uitstrekken, doch van Jogjakërta tot 
aan den Sëmeroe slechts één geheel uitmaken, rijst hooger dan de 
noordelijke landstrook, welke wij straks hebben beschreven. 
Alle centrale vlakten, welke hier ter wederzijde besloten liggen 
tusschen een neptunisch strand, dat eene groote uitgestrektheid 
(1) De zuidelijke verheffingszone strekt zich uit van den piek van het Prinsen-eiland, 
P.-Panah itam, ten minste tot aan Poeloe-Sermata, terwijl de noordelijke zone van 
Poeloe-Rekata tot aan den G.-Api, benoorden Wetter , voortloopt. 
