169 
6. 
Zesde toestand. Naar gelang Java nu wordt verondersteld lager 
te dalen, beneden de 2000 voet, naar die mate zien wij de eene 
vlakte na de andere verdwijnen, terwijl wij daarentegen de vul- 
kanische kegels , benevens de centrale hoofdketenenen hare verbin- 
dingsruggen, derhalve het eigenlijke geraamte des eilands, — de 
bergnokken, — wier hellingen in de glooijende vlakten afdalen, 
steeds duidelijker zien uitkomen. 
Nu de zee ter hoogte van 2000 voet boven haar werkelijk niveau 
verondersteld wordt te zijn gestegen , ontwaren wij, behalve de 
drie centraalplateaux tusschen de vulkanische kegels —de Raon-, 
Ardjoeno- en Diëng-groep, waartoe insgelijks het hoogland van Tjikat- 
jang en Péngalengan behoort te worden gebragt , — op het gansche 
eiland geene andere vlaklanden dan de vlakte van Garoet en van 
Bandong; (1) nemen wij nuaan, dat de zee nog slechts 2 à 500 
voet hooger rijst (of dat het eiland een gelijk aantal voeten daalt), 
dan verdwijnen ook deze, het geraamte der bergen vertoont zich 
steeds in duidelijkere omtrekken , de landstrooken worden steeds 
smaller en de hoeken scherper, waaronder zij elkander snijden. 
De meeste lijnen , welke hooger dan 5000 voet zijn gelegen , (2) 
bestaan niet uit onafgebrokene verheffingsranden der neptunische 
formatie, maar in tegendeel uit eene menigte op elkander volgende 
trachietische kegelbergen — piramiden, — waarvan sommigen stomp, 
klok- of koepelvormig eindigen, anderen door een kring- of spleetvor- 
migen krater, zijn doorboord en die op deste grootere hoogte met 
elkander zijn verbonden, naar gelang zij digter nevens elkander 
oprijzen, terwijl het tegenovergestelde het gevalis, naar mate zij verder 
van elkander verwijderd liggen. Het middel, waardoor deze ver- 
binding plaats grijpt, doet die merkwaardige bergruggen , — berg- 
zadels ontstaan, waarvan wij reeds in een vorig hoofdstuk melding 
hebben gemaakt. Zoodanige bergrijën zijn voornamelijk die, welke 
_ 1) De vulkanische Goenoeng-Ajang wordt in deze beschouwing tot de kegelbergen gere- 
kend , niettegenstaande hij ter hoogte van 6 à 8500 voet uitgestrekte vlakten bezit, de 
eenigen in hare soo 
(2) Uitgezonderd de streken rondom den G.-Patoea, de Noord-Djampang-keten en de 
bergketen in de zuidwestelijke streken van Bandong. 
