184 
gedaan, heeft getracht te verduisteren, ze schijnbaar niet keude, de namen 
van planten heeft veranderd en,‚ indien dergelijke wapstene niet mogelijk 
waren, zijne nieuwe benamingen 15 à 25 jaren heeft g d. (Zie Noot 2.) 
Tot de bouwstoffen van vreemden oorsprong, doch waarvan de heer Blume 
zich als de zijnen bediende, behooren niet slechts — hetzij geheel of gedeelte- 
lijk — de verzamelingen door anderen bijeengebragt, namelijk, de herbaria 
van Reinwardt, Kuhl en van Hasselt, Kent, Zippelius, Spanoghe, Korthals, 
Hasskarl, Pierot, Burger, von Siebold en Forsten (zie Noot 3), maar tevens 
het grootste gedeelte der manuscripten , beschrijvingen en teekeningen, die vele 
der genoemde natuuronderzoekers bij hunnen dood nalieten. De heer C. L. Blume 
heeft steeds getracht dezen grondregel toe te passen : zich het uitsluitend regt te 
verzekeren tot het beschrijven van Ned. Oost-Indische planten , de pogingen te ver- 
lammen, in het werk gesteld door talentvolle jongere botanici, op wier werk- 
kring hij invloed kon uitoefenen, in één woord, hen voor de wetenschap te 
dooden. Menigeen werd gedwongen om zijve verzamelingen aan hem af te staan 
en verloor de zucht en de lust om zijne krachten aan de wetenschap te blij- 
ven wijden, terwijl anderen, die voor dien dwang niet wilden bukken , bij de 
Indische regering van diefstal werden beschuldigd — omdat zij uit den on- 
uitpultelijken schat van Java's plantenrijk eenige bloemen geplukt en aan 
Duitsche botanici ten geschenke hadden gezonden ! 
Hoe veel eervoller zou het niet zijn geweest, de medearbeiders in het gebied 
der Flora van Java te ondersteunen, hen de behulpzame hand te bieden, in 
plaats van pogingen aan te wenden om hen voor de wetenschap fe dooden, — 
hoe veel edeler zou hij niet hebben gehandeld, indien hij de namen van hen, 
die te vroeg aan de wetenschappen werden ontrukt, in hunne eigene werken 
had laten voortleven, dan door hunnen nagelaten arbeid als den zijnen te 
doen doorgaan. Maar de heer Blume sloeg de begeerige handen naar alle zijden 
uit; met Argus-oogen bewaakte hij de schatten door hem onder den titel van 
«Rijks herbarium» bijeengebragt, en de toegang tot die verzameling heeft hij 
niet ín schijn, maar in waarheid, tot op den huidigen dag aan elk anderen 
botanicus onmogelijk gemaakt. De plantenbeschrijvingen, door hem in het licht 
gegeven, die van zulk een verschillenden oorsprong zijn, stelde hij stoutweg 
op zijnen naam en op de titelplaat van het derde deel zijner Rumphia, Leiden , 
1847, maalde hij op symbolische wijze zijne eigene verdienste. Wij verwijzen 
den lezer naar deze voortreffelijke, hoogst karakteristieke afbeelding. 
Aan de eene zijde werpt hij den sluijer der vergetelheid over den arbeid 
en de geschriften, nagelaten door ijverige natuuronderzoekers, mannen grondig 
ervaren in menigen tak van wetenschap, gelijk Kuhl en van Hasselt (Orchideae, 
Palmae, enz); op andere plaatsen der boven aangehaalde werken neemt hij 
den schijn aan van gemoedelijkheid, van vroomheid, « Pietas» , door den naam van 
een man, die op Java zijn bediende was, van een Javaschen pakkedrager, van een 
