196 
Pr. Junghuhn, Uitstapje naar de bosschen van de gebergten Ma- 
lawar, Wajang en Tiloe op Java, in October en November, 
1859. In : Tijdschr. voor Natuurl. Gesch. en Phys. VIII. Lei- 
den, 1841, p. 549. 
Fr. Junghuhn, Topographische und naturwissenschaftliche Reisen 
durch Java. Magdeburg, 1845. ge. 
In dit werk, en wel hoofdzakelijk van bladz. 412 tot 490 (« Streifzüge 
durch die Waldgebirge G.-Gedé »), worden vele uitvoerige schilderingen gevon- 
den van het karakter der plantaardige bekleeding van sommige streken ; uithoofde 
het in Europa werd gedrukt, tijdens ik mij in Oost-Indië bevond, zijn er vele 
drukfouten ingeslopen. 
Pr. Junghuhn, Physiognomie der Flora van de toppen der Javasche 
bergen. In : Natuur- en Geneesk. Archief voor Neêrl. Indië, 
II, 1845, p. 20. 
Pr. Junghuhn, Die Battaländer auf Sumatra. Berlin, 1847. Theil 
1-1, 8e, 
Ook in het eerste deel van dit werk worden vele schilderingen aangetfoffen 
der vegetatie van menige landstreek, welke ik destijds heb doorreisd. Het is 
insgelijks in Europa gedrukt, gedurende den tijd dat ik in Indië verwijlde, 
doch het onderscheidt zich van het vorige door grootere naauwkeurigheid van 
den druk, terwijl ook de uitgever van het laatstvermelde werk meer zorg 
heeft besteed aan de platen en kaarten, die er toe behooren. Hetgeen op 
bladz. 158 van het Iste deel wordt genoemd « boomachtige heide» is Baeckea 
ericoides Schlechtd. Botan. Zeitung, IV. 1846, bladz. 417, die door C. L. Blume, 
zonder de wetten der prioriteit in het geringste te achten, drie jaren later B. 
sumatrana werd geheeten. (Mus. Bat. 1849, bladz. 69.) Hetgeen ik op bladz. 
207 van het 1ste deel hield voor een « boomachtig Lycopodium, » is Dacry- 
diam Junghuhnii Mig. (Plant. Jungh. bladz. 4) en wordt Sambinoer door de 
Battaërs geheeten. De reden ‚ waarom ik dit gewas als een boomachtig Lyco- 
podiam beschouwde, was gelegen in de groote overeenkomst, welke de takken 
en bladeren hebben met vele Lycopodium-soorten, — ik zag het slechts in 
slerilen toestand, terwijl ik mij op reis bevond, ten gevolge waarvan ik aan 
het onderzoek er van minder naauwkeurigheid wijdde. Toen ik later de 
houtstructuur van dezen boom vergeleek met zijn ganschen habitus, bespeurde 
ik den beganen misslag en nam, zoo spoedig doenlijk , maatregelen om mijne 
fout te herstellen. Mijne teregtwijzing kwam echter te laat, uithoofde het 
manuscript in Europa reeds ter perse was gelegd. De heer C. L. Blume, van 
wien Martius 1. c. (zie vroeger) zegt : « magis de eo fuisse sollicitum ut errores 
