205 
ziet, dewijl de overgang uit de-flora der laaglanden in de flora 
der bergtoppen zoo onmerkbaar plaats had, dat zulks aan zijne 
waarneming ontging, niettegenstaande hij den ganschen togt 
menigwerf in minder dan een halven dag voleindigde. 
De opgegevene getallen van 2, 4} en 75 duizend voet, die de 
grenzen aanduiden tusschen de voorafgaande en volgende zone, 
drukken derhalve slechts het midden der overgangspunten uit van 
de eene zone in de andere, zoodat, bij voorbeeld, het karakter 
der tweede zone zich reeds op een vijfhonderdtal voeten beneden 
de grens van 2000 voet laat bespeuren, terwijl het karakter der 
eerste zone slechts langzamerhand verdwijnt, wanneer men tot op 
500 voet en meer boven de genoemde grens is gestegen; hieruit volgt, 
met „andere woorden, dat de type, het karakter van elke zone, 
die wij den lezer in algemeene omtrekken zullen trachten te be- 
schrijven, zich het zuiverst, het meest onvermengd in het midden 
van elke dier zonen aan het oog voordoet. In sommige streken 
des eilands zal men Sawah’s en Kokospalmen aantreffen, nadat 
men de grenzen hunner zone (2000 voet) reeds verre heeft over- 
schreden, ja, hier en daar worden er aan berghellingen enkelen 
gevonden ter hoogte van 5000 voet; elders weder ziet men kof- 
fijtuinen verre beneden de grenzen hunner eigenlijke zone — 
hun lievelings, hun Paradijs-klimaat, — zoo als, bij voorbeeld, 
het geval is in de heete vlakte van Këdiri, — of worden hier en 
daar wouden aangetroffen op eene zeer geringe hoogte boven den 
spiegel der zee en die echter hetzelfde vochtige, lommerige en mos- 
rijke uiterlijk schijnen te bezitten ‚dat het kenmerk is van de hoog- 
slammige wouden der derde, koele zone. Als oorzaken dezer afwijkin- 
gen van den algemeenen regel mogen worden beschouwd de geiso- 
leerde ligging der bergen, hunne steile of zich vlak uitbreidende hel- 
lingen , de hoedanigheid des bodems of andere redenen , die geheel van 
plaatselijken aard zijn, en hieraan zijn de eigendommelijkheden toe 
te schrijven, die zekere streken kenmerken. Minder nog dan planten 
en gewassen schijnen de dieren in hun oponthoud door scherp ge- 
teekende grenzen binnen verschillende zonen beperkt te zijn, want 
vele soorten van dieren, — niet slechts zij, die behooren tot de 
