Eerste zone. 244 Kultuur. 
werf een eenigzins gebogen vorm heeft. De kleine eekhoorn, Ba- 
djing : Sciurus plantani (syn. nigrovittatus), klautert vlug 
en snel tegen deze zuilen op; hij boort niet slechts openingen in 
de Kokos-noot, ten einde zich met het merg te voeden, maar 
hij bezigt de inwendige holte, om er zijn nest in te bouwen. Steeds 
houdt hij zich op in de Kokos-palmwouden, gelijk zulks mede 
het geval is met de vliegende eekhoorntjes , Bilok: Pteromys sagitta 
Desmarest., die men vooral des avonds van den eenen palmboom 
naar den anderen ziet zweven. — Somwijlen ontmoet men in de 
nabijheid van een dorp, — in een dorpsboschje is dit zeldzamer 
het geval, — een vijgen-, een Dadap-, Kapok of een anderen boom, 
waaraan geen gebladerte wordt bespeurd, die schijnbaar dood is, 
maar aan welks dorre takken echter honderden van verbazend groote, 
zwarte vruchten hangen. Treden wij in zijne nabijheid — dan 
bespeuren wij eene hoogst onaangename, steeds sterker wordende 
ammoniakalische lucht — wij ontwaren met verbazing, dat die 
groote vruchten zich hier en daar bewegen, zich krommen, ja, 
wij vernemen somtijds een zacht piepend geluid. Het zijn zooge- 
naamde vliegende honden, Kalong: Pteropus edulis, die, met 
den kop naar beneden, in ontelbare menigte aan de boomen hangen, 
alwaar zij, van den morgen tot den avond blootgesteld aan de 
gloeijend heete stralen der zon, hun nachtverblijf houden. Slechts 
nu en dan, wanneer de een door den anderen wordt verdrongen 
of gebeten, fladderen deze een oogenblik rond, doch overigens han- 
gen zij den ganschen dag doodstil aan de takken vastgehaakt, tot- 
dat zij door den invallenden avond tot hunne nachtelijke togten 
worden gewekt; dan vliegen zij als reusachtige vledermuizen door 
de lucht. 
Midden in het woud, gemeenlijk tegenover de woning van 
het dorpshoofd ligt eene kleine opene ruimte, Aloen aloen ge- 
heeten; in het midden van dit plein verheft een Wéringin-boom | 
zijne naar alle zijden afhangende kroon, versierd met een 
schoon, levendig groen gebladerte, — een berg! van loof, zoo 
digt, zoo schaduwrijk, dat er geen zonnestraal van boven kan 
doordringen. — Rust men hier uit van zijne wandeling, wanneer 
men na een moeitevollen, zoelen dag afgemat een dorp binnen- 
