Kerste zone. 248 Kultuur, 
Naja sputatrix Renw., die in velden en tuinen in de nabijheid der 
dorpen zich ophoudt, benevens Oelar bedoedak: Trigonocephalus 
rhodostomen punicensa Reinw., die in lommerrijke, vochtige plaatsen, 
voornamelijk in Bamboes-wouden wordt aangetroffen en voor welks 
beet, die als zeer vergiftig doorgaat , groote vrees wordt gekoesterd ; 
het gebeurt op Java echter hoogst zeldzaam, dat een inboorling te 
nabij in aanraking komt met eene slang , zoodat hij gebeten wordt. 
Onschadelijk is de zoogenaamde Sawah-slang, Oelar sawah: Python 
bivittatus Kuhl et v. Hass., en P. reticulatus Schneider, die des nachts 
de vochtige plaatsen , waar deze soort van slangen zich voornamelijk 
ophoudt, de oevers van rivieren en moerassen verlaat, en benevens 
kleinere slangen, als Oelar ajër: Tropidonotus vittatus sent. , vooral 
gedurende den regentijd door dorpsboschjes, ja, binnen de huizen 
kruipt, wier bewoners zij vrees aanjaagt door hare grootte, vooral 
wanneer het volwassen individuën zijn. 
Zetten wij ons hier in het dorpsboschje , vóór de landelijke wo- 
ning neder, terwijl de zon na een warmen, helderen dag de wes- 
terkim nadert. Het hooge bladerendak der vruchtboomen, dat ons 
aan alle zijden omringt, verhindert ons uitzigt en vermeerdert de 
duisternis van den nederdalenden avond. Geen togtje wordt men 
gewaar, geen blaadje ritselt in den wind. Hoog boven ons trek- 
ken vliegende honden (Kalong’s) door de lucht, niet in troepen, 
maar afzonderlijk en toch volgen zij elkander zoo snel op, dat men 
aan de verschillende rigting, waarin zij den dampkring doorklie- 
ven, hef, aantal afzonderlijke scharen kan onderkennen ; zij vliegen 
daarbij steeds in zulk een lijnregte rigting, dat het schijnt als 
trokken zij naar een vooraf aangewezen doel. Menigwerf gebeurt 
het, dat verscheidene troepen in eene tegenover gestelde rigting 
en op verschillende hoogte — even als voorwerpen, die over el- 
kander heen worden geschoven, — de eene boven de andere de 
lucht doorklieven , zonder dat een enkele de troep verlaat , waartoe 
hij behoort of van de eenmaal aangenomene rigting afwijkt. De 
boomen, waaraan zij des daags als zwarte vruchten hangen, ge- 
lijk wij vroeger reeds vermeldden, hebben zij nu verlaten; zij 
spoeden zieh, om hun voedsel te zoeken, gewoonlijk naar het 
binnenste des eilands, naar de vele mijlen van hier verwijderde 
oorspronkelijke wouden, die zij vóór den invallenden nacht trach- 
