Eerste zone. 251 Kultuur. 
aan de takken der boomen en verraden hunne tegenwoordigheid 
door hun geschreeuw, wanneer zij onderling vechten om de rijpe 
Djamboe- of andere vruchten. Langzamerhand wordt het stiller, 
het gonzen en tjilpen in de lucht bedaart eindelijk omstreeks mid- 
dernacht. De Caprimulgus heeft zich nedergezet op een boomtak, 
dien hij nu in de eerstvolgende uren niet weder verlaat. Hij ver- 
raadt echter de plaats, waar hij is gezeten door een luid, schel 
geklep, dat hij, met regelmatige tusschenpoozen, kort na elkander 
laat hooren; het klinkt ongeveer als of er met een hamer op een 
aambeeld wordt geslagen; na een driewerf geklep (''), dat drie 
sekonden duurt, volgt eene even lange tusschenpoos (—), dan 
wordt op nieuw zijn geklep gehoord en dit herhaalt zich menigwerf 
den ganschen nacht door met vem ene van drie 
tot drie sekonden "Sitta ree …, gedurende welke 
hij beurtelings klept en zwijgt. Dit geklep is ain de eenige 
klank, die zich laat vernemen; maar schel en luid hoort men het 
bij de nachtelijke stilte. De menschen, en het meerendeel der 
dieren rusten uit van de vermoeijenissen des dags en ook wij 
begeven ons in het binnenste onzer hut. 
De plaat «Noorder kust nabij Samarang», welke in den atlas, tot 
dit werk behoorende, wordt gevonden, stelt voor een gezigt op eene bebouwde 
landstreek. De beschouwer wordt verondersteld zich te bevinden op een der 
heuvelen achter het residentshuis te Bòdjong, die allengs oprijzen naar den 
voet des G-Oengaran; van daar slaat hij het oog over eene kleine vallei, 
welker bodem met terrasvormige Sawah's is bedekt, tegen de heuvelen, 
die haar aan de overzijde begrenzen en waarop zich het geboomte van dorps- 
boschjes (vruchtboomen) verheft. Het weelderige loofgewelf dezer boomen , waar 
tusschen zich hier de donkere gestalte van een Areng-palm laat bespeuren en 
waarboven zich elders de top van een Kokos-palm verheft, levert een boeijend 
tafereel op, want talrijk zijn de schakeringen van groen , die men waarneemt in 
de verschillende deelen van het loofdak, — der boomkroonen, — doch nergens 
kan men een spoor ontwaren der talrijke hutten, die onder zijne schaduwen 
worden gevonden. Slechts een enkel dorp, dat kortelings werd aangelegd en 
nog niet rust onder de lommer van een boschje , laat zich in het dal bespeuren. 
Eenige rijstvelden zijn voor korten tijd onder water gezet en vormen een glinste- 
renden waterspiegel; op anderen is de rijstplant reeds gepoot geworden en deze 
zijn met groen hestippeld, terwijl er elders worden gezien, die reeds geheel en 
al met een groen tapijt zijn overtogen. Aan de helling der heuvelen ziet men 
