Kerste zone. 264 Tweede gebied. 
bladstelen , waarvan de een op den anderen groeit en in dier voege 
laag op laag, ring op ring vormt. Zoo worden in vele streken 
boomvarens gezien, die gewoonlijk slechts eene hoogte bereiken 
van 15 à 20 voet, wier slanke stammen zoo hoog zijn opgegroeid, 
dat zij in dit opzigt voor den stam van een Kokos-palm niet be- 
hoeven te wijken. Ditzelfde wordt opgemerkt bij vele palm-soorten 
(zie lager Poön sadang in het zevende gebied). 
De groote hoeveelheid zand, die op vele plaatsen der zuider 
kust wordt aangetroffen, is aldaar heengevoerd en opgehoopt ge- 
worden gedeeltelijk door de rivieren, die uit het binnenste van 
het eiland derwaarts stroomen, voornamelijk wanneer eene zand- 
eruptie uit een der vulkanen heeft plaats gehad, — gedeeltelijk, 
ja, grootendeels, bestaat zij uit zeezand; dit zeezand is gevormd 
uit vergruisde zandsteenlagen van het neptunische gebergte, welke 
door de branding der zee verbrijzeld, op het strand geworpen 
en dan vervolgens door den wind nog verder voortgestuwd zijn 
geworden. (Ontbloote zandsteenlagen, die onder den spiegel 
der zee duiken, behooren aan de zuider kust van Java tot de meest 
gewone verschijnselen.) 
laatselijke beschouwing. Dergelijk geboomte 5 a ik 
hier heb trachten af te schilderen, groeit op de duinen aan de 
zuider kust van Java, aan wier voet de reusachtige schildpad 
Chelonia imbricata Brogn. en vooral de Chelonia viridis Brogan. hunne 
eijeren leggen. Zijn deze streken niet op te grooten afstand gele- 
gen van eene bewoonde plaats, dan zoeken de Javanen deze eije- 
ren op, waarvan er verscheidene honderden in één nest worden 
aangetroffen, dat is, in eene holte, die in het zand is gekrabd 
en later weder met zand is bedekt; gedroogd zijnde, worden der- 
gelijke eijeren ver van daar naar het binnenland verzonden. In 
vele streken moeten de schildpadden, nadat zij hun vochtig ele- 
ment hebben verlaten, eerst 500, ja, 1000 voet ver over het 
allengs hooger stijgende, gladde strand heenkruipen, alvorens zij 
den voet der duinen bereiken, waar zij een los, droog zand vin- 
den, een bodem, beter geschikt om zicht te ontdoen van hunnen 
eijerenlast. Bij gelegenheid van dezen togt worden zij somtijds door 
roofdieren aangevallen. 
Eene dergelijke plaats, eene halve maanvormige bogt , besloten 
