Eerste zone. 275 Derde gebied. 
Rondom het opene plekje gronds verspreiden Ficus gibbosa, 
Sterculia nobilis smtn. , Cassia javanica, Bauhinia hirsuta, Scaevola 
Plumieri de aangenaamste lommer; tusschen het kreupelhout breidt 
Cycas circinalis hare schermachtige bladeren uit en verheft Cassia 
alata zijne prachtige, goudgeel gekleurde bloemtrossen. Boomach- 
tige Acacia’s (Albizzia stipulata en tenerrima) breiden daar boven 
hunne loofschermen uit, die in fijnheid het fraaiste floers evenaren, 
terwijl nog hooger, boven al het geboomte, de toppen der aange- 
kweekte Kokos-palmen door den zachten zeewind ruischend worden 
bewogen. — Van tijd tot tijd gevoelt men een schok, eene ligte 
trilling des bodems en te gelijk verneemt het oor een hevig gedreun; 
het is de donder der branding, die tegen den voet van den rots- 
muur klotst en den reiziger herinnert, dat hij zich slechts nog 
eenige schreden ver van den afgrond bevindt, die zich 200 voet 
diep loodregt nederwaarts stort, — waar het schoone, bloemrijke 
land eindigt. 
Zuider kust beoosten Rong kop. (Verklaring der plaat , voorstellende een 
gezigt op het zoo even vermelde landschap.) De lezer stelle zich voor , dat hij zich 
bevindt op het hoog rijzende gedeelte van den kustmuur in de nabijheid van 
Rongkop, van waar een 180 voet lange ladder, uit Rotan-ranken vervaardigd, 
afwaarts hangt tot op de zoogenaamde rust, welke 20 voet boven den spiegel 
der zee rijst, ter plaatse waar de ingang der grot wordt gevonden. Een uitge- 
strekt vergezigt geniet men van hier in de rigting van het oosten , naar de zijde van 
Patjitan. Wij ontwaren de met wouden bedekte heuvelen des G.-Sèwoe, een 
kalksteenbank, die eene dikte van mintens 400 voet bereikt, hier plotseling ein- 
digt en met een steilen wand in zee afloopt. (Vergelijk 2de Afdeeling, bladz. 
420 en Merapi Figuur 15.) Het gansche duizend-gebergte (1) schijnt hier als 
het ware afgesneden te zijn; vele heuvelen zijn midden door gespleten, waar- 
van de helft slechts is staande gebleven; uithoofde het zeer ongelijk van 
hoogte is en de schedel zijner halfkogelvormige heuvelen 1 à 200 
voet hooger rijst dan de bodem der tusschendalen, zoo volgt hieruit, dat de 
kustwand, welke de verticale doorsnede des G-Sèwoe vormt, insgelijks zeer 
ongelijk van hoogte is. Zijn de voormalige dalen tusschen de bergen thans 
in kleine baaijen herschapen, waar de branding met een woest gebulder bin- 
nenstort, wier achtergrond gewoonlijk slechts 50 à 100 voet hoog rijst, zoo 
verheffen zich de doorsnedene heuvelen 2 à 300 voet lijnregt boven den spiegel 
(1) Sòwoe beteekent duizend. 
