Eerste zone. 295 Zesde gebied. 
involucrata Bent, in de Alang-velden gevonden; uithoofde zij bij 
millioenen daarin wordt aangetroffen, verkrijgen die velden alsdan 
gedurende den bloeitijd der plant een zeer eigenaardig uiterlijk. 
Men ontwaart dan bijna niets anders dan de rondachtige bloenr- 
hoofdjes dezer plant, die zich op een 5 à 4 voet hoogen, wel is 
waar, in takken verdeelden, doch regtstandig opgroeijenden stengel 
verheffen, en door de dikke, zilverwitte, zijdeachtige haren der 
schubben de bloemen bijna geheel en al voor het oog verbergen. 
Reeds vroeger in de inleiding van dit botanische gedeelte heb 
ik trachten aan te toonen, dat waarschijnlijk het grootste gedeelte 
der Alang-velden de plaats heeft ingenomen van voormalige oor- 
spronkelijke wouden, die door menschenhanden zijn geveld ge- 
worden. Op. die plekken waar koeijen, buffels of ander vee gedu- 
rende. langen tijd grazen, verdwijnt het Alang-gras op nieuw en 
maakt het plaats voor korte grassoorten, — die ons achtste gebied 
uitmaken. Op Java worden de uitgestrektste Alang-velden gevonden 
in de zuidelijke streken der Preanger-Regentschappen, waar zij 
de lage, vlak uitgebreide, neptunische gebergten bedekken, die 
allengs lager afdalen naar de zuider kust en uit zandsteen van 
verschillende soort bestaan. Deze gebergten zijn aan hunne opper- 
vlakte door de vroeger opgenoemde bodemsoort bedekt. Op Soematra 
bezitten de Alang-velden nog eene veel grootere uitgestrektheid 
dan op Java; dit is voornamelijk het geval in de Batta-landen, 
alwaar zij, gelijk historisch kan worden bewezen, zijn ontstaan 
ter plaatse waar vroeger bebouwde velden werden aangetroffen, 
in landstreken, die door de voormalige bevolking zijn verlaten 
geworden. 
Plaatselijke beschouwing. — Ten einde den lezer eene 
bergachtige landstreek voor oogen te stellen, die met Alang alang 
is begroeid, begeleide hij mij op mijnen togt door een der grootste 
uitspoelings-dalen, die het neptunische gebergte in West-Soeka- 
poera van. het noorden naar het zuiden doorsnijden. Wij hebben 
het Tji-Longan-dal verlaten en zijn, — op den 25sten Augustus, 
1847, — op het hoogste gedeelte van den bergrug aangekomen, 
welke het genoemde dal ten westen begrenst. In deze rigting 
naar het westen slaan wij den blik in een veel dieper, breeder 
