Eerste zone. 294 Zesde gebied. 
dal dan het vorige; het is de vallei der Tji-Kaëngan. Het is een 
der uitgestrektste dalen, welke in deze streek worden gevonden 
en heeft van zijn oostelijken tot aan zijn westelijken hoofdrand 
ongetwijfeld eene breedte van twee mijlen. In sommige streken 
vormt de rand eene zeer duidelijke grens, ter plaatse waar hij de 
onmiskenbare sporen van aardstortingen, Oeroek’s, dragende, een 
eind weegs loodregt afdaalt; elders daarentegen wordt een lang- 
zame overgang van den dalwand in het hoogst gelegene plat 
waargenomen, terwijl die scherpe grens op andere plaatsen op 
nieuw en duidelijk zigtbaar wordt. Algemeen genomen daalt de 
dalhelling in terrassen nederwaarts; zij vormt herhaalde trappen 
en heeft daarenboven eene buitengewoon oneffene oppervlakte. 
Overal waar het oog zich heenwendt , ontmoet het als het ware 
duizenden van heuvelen aan de hellingen van het dal; zij zijn 
van een gereten, ruw en zonder regelmaat in toppen en ribben ver- 
deeld, terwijl men beneden zich, op den bodem van het dal, even 
zeer te vergeefs naar een vlak gedeelte gronds omziet. Want ook 
hier rijst de bodem allerwege in heuvelrijen opwaarts, die deels 
in bogtige rigting zich van den voet des bergwands naar het midden 
van het dal uitstrekken, deels tot den dalbodem zelven schijnen 
te behooren. Aan gene zijde van het dal, in het westen, rijst een 
geïsoleerd bergjuk, G.-Amlong , opwaarts, dat zich tot in de wolken 
verheft en waar steile dwarsribben, als het ware stutten, tegen 
aanleunen. De oorspronkelijke wouden, welke dit juk bedekken , 
vormen een somber kontrast met de overige omstreken, die heinde 
en verre van geboomte ontbloot en slechts met Alang-gras zijn 
begroeid. In het noorden en noordwesten stapelen zich top op top, 
en berggevaarte op berggevaarte; zij rijzen opwaarts tot aan den 
voet des kegelbergs G.-Tjikoraïi, die, als een verhevene koepel op 
een puinhoop van lage huizen, ginds op den hoogsten achtergrond 
van het dal hemelwaarts rijst. Terwijl dal en berg en hellingen, 
alles in het rond, op eene woeste wijze zijn van een gereten , zulk 
een rijkdom van vormen vertoonen, zoo duizendvoudig met kloven 
zijn doorgroefd, in heuvelen en bergtoppen oprijzen; verheft zich 
ginds de G-Tjikorai met een gladden,gelijkmatigen zoom, rijst hij 
in deze woest dooreengeworpene neptunische bergen en dalen zoo 
