Eerste zone. 298 Zesde gebied. 
bladeren ruischen; met snelle vaart iĳlt hij voorbij en laat zijn 
invloed binnen zulk eene beperkte ruimte gevoelen, dat geene be- 
weging, hoe gering ook, in het loof van het nabij staande geboomte 
wordt bespeurd. — Eene groote, heldere nevelring van 25° halve 
middellijn omeirkelt de maan; aan de buitenwaarts gekeerde zijde 
is deze ring wolkachtig gevederd, aan de binnenwaarts gekeerde 
zijde daarentegen is de grens scherp geteekend, waardoor een 
helder blaauw gedeelte der lucht wordt omsloten. Bovendien ont- 
waart men aan de noordelijke zijde van den ring eene lange , hel- 
dere streep, als die eener komeet, welke zich in de rigting van 
het oost-noordoosten naar het west-zuidwesten door de oostelijke 
helft des hemels uitstrekt van den horizon tot door het zenith, 
— en deze oostelijke hemel is bijna even helder verlicht als op den 
klaren dag, ja, het fijnste schrift is leesbaar. (1) Een half uur 
later verdeelt zich de streep in twee evenwijdige deelen (van het 
oost-noordoosten naar het west-zuidwesten) en bedekt den ganschen 
‘hemel. — Alle Javanen slapen. Geen levend wezen. laat zich be- 
speuren tusschen de hutten, onder het bladerendak van het ge- 
boomte, waardoor de maan hare heldere stralen werpt. Een der- 
gelijke nacht, een dergelijk landschap, vergoedt de ongemakken 
van den verloopen dag. Somtijds paart zich de bazuinstem van 
een paauw aan het geplas der watervallen en maant mij aan 
tot den terugtogt; want des nachts doet de paauw zich slechts 
hooren, wanneer hij een tijger ziet, die tusschen het geboomte 
heensluipt ». 
ay Hetgeen lr earns aanhalingsteekens voorkomt, heb ik bijna woordelijk over- 
genomen uit m akboe waarin ik het bij het schijnsel der zoo even vermelde lucht- 
verheveling en Kal “licht dar ‘maan met potlood ter nederschreef. 
