hl ad wi 5 
Eerste zone. 507 Zevende gebied. 
drisch in elkander gedraaide, bruinachtig gele lamellen bestaat, 
die uit klei gevormd en op de zonderlingste wijze gerimpeld, 
zijn; in de enge ruimten, die er tusschen worden aangetrof- 
fen, wemelen millioenen zoogenaamde witte mieren, Rajap: 
Termes fatalis 1, dooreen. De oude heuvelen zijn met gras en 
struikgewas begroeid. — Heeft de natuur aan herten en aan zwij- 
nen een verderfengel gesteld, — den tijger en den panter , — die 
hunne overgroote vermeerdering beperkt, weldra ontwaart men , 
dat zij ook aan de termiten een erfvijand gegeven heeft. Wandelt 
men in stille tusschen de met groen bewassen aardheuvelen, dan 
verrast men menigwerf het Javasche schubdier : Manis javanica 
Desmorest, terwijl hij een der heuvelen opkrabt; want bij voorkeur 
voedt hij zich met termiten, die zulke verwoestingen aanrigten 
in houten huizen en in Bamboes. In dergelijke oorden ziet men 
insgelijks dikwerf paauwen, Mérak: Pavo muticus L., in het gras 
rondstappen, want ook zij versmaden den levenden inhoud der 
kleine heuvelen niet, waartoe het schubdier hun den toegang heeft 
geopend. Hoe luisterrijk schitteren de prachtige kleuren hunner 
vederen hier op den grasbodem , wanneer zij door het verblinden- 
de licht der middagzon worden beschenen. Dan kraait in het nabij 
gelegene boschje de wilde haan, Ajam oetan, 5. Ajam alas: 
Gallus furcatus Temm.; slechts zelden krijgt men hem in het 
oog, hoewel het schijnt, dat de verstrooid staande boschjes, de 
woudgroepen, die zich verheffen op de grasvlakten of op de met 
Alang begroeide heuvelen, hun lievelingsoord zijn, want allerwege 
verneemt men zijn schor, kort afgebroken gekraai uit de omrin- 
gende boschjes, gedurende den tijd dat de middagzon hare gloei- 
jende stralen er op nederschiet. Ook tortelduiven, Boeroeng pèr- 
koetoet, s gëgoegoer: Columba tigrina Latmam., C. bitorquata 
Temm. en andere doen haar liefelijk gekir alsdan hooren. Zelden daaren- 
tegen verneemt men des daags het geluid van paauwen. Zoodra 
echter de schemering is nedergedaald en elk geluid hoorbaarder 
wordt in de stille avondlucht, die door geene verticale stroomen 
meer in beweging wordt gebragt, dan verneemt men zijn luid, 
onaangenaam geschreeuw; dan klinkt zijne stem uit het geboomte, 
dat aan alle zijden in het nachtelijke duister terugtreedt. «Hij 
